- و مصون از دستبرد شيطان . شهوتش مرده ، خشمش فرو خورده ، نيكى از او بيوسان - و همگان - از گزندش در امان . اگر در جمع بى خبران است - به زبان خاموش و دلش به ياد خدا است - پس او را در شمار ذكر گويان آرند ، و اگر در جمع يادآوران باشد ، از بىخبرانش به حساب نيارند . بر آن كه بر او ستم كند ببخشايد ، و بر آن كه وى را محروم سازد عطا فرمايد ، و با آن كه از او ببرد پيوند نمايد . از گفتن سخن زشت دور بود . گفتار او نرم است و هموار ، از وى كار زشت نبينند ، و كار نيكويش آشكار . نيكى او همه را رسيده ، و بدى وى را كس نديده . به هنگام دشواريها بردبار است و در ناخوشايندها پايدار ، و در خوشيها سپاسگزار . بر آن كه دشمن دارد ستم نكند ، و دربارهء آن كه دوست دارد گناه نورزد . پيش از آن كه بر او گواهى دهند حق را بپذيرد . آنچه را به دو سپارند تباه نكند ، و نگهبانى آن را به عهده گيرد . آنچه را به ياد او آرند از ياد نبرد ، و مردمان را با لقبهاى زشت ياد نكند ، و همسايگان را آزار ندهد ، و به مصيبتهاى - ديگران - شاد نشود . و در كار بيهوده در نيايد و از - راه - حق بيرون نرود . اگر خاموش بود خاموشى اندوهگين ننمايد ، و اگر بخندد آواز او برنيايد . و اگر بر وى ستم كنند شكيبايى پيش گيرد ، تا خدا انتقام او را گيرد . نفس او از وى در زحمت است و مردم از او در راحت . خود را براى آخرتش به رنج انداخته ، و مردمان را از - گزند - خويش آسوده ساخته . از آن كه دورى كند از روى بىرغبتى به دنيا است و پرهيزگارى ، و بدان كه نزديك شود از روى نرمى است و آمرزگارى . نه دورى گزيدنش از روى خويشتن بينى است و بزرگى فروختن ، / 349 و نه نزديكى وى به مكر است و فريفتن » . « 104 » اين در دنيا است ، اما در آخرت آنان قصد آن دارند كه براى سپاسگزارى از خدا به تحمل تعجب خود ادامه دهند ، ولى به محض آن كه سر به سجده مىنهند ، خداوند به ايشان خطاب مىكند كه امروز روز رنج و عبادت نيست ، و اين جا سراى درو كردن پس از تعب و رنج دنيا است .
هامش
( 104 ) - نهج البلاغة ، خطبهء 193 ، 303 .