و ( كشتى ) آنان را در موجى همچون كوهها به پيش مىبرد » . « 33 » منشئات از انشاء به معنى ساختن و پرداختن است ، و خدا كشتيها را به سبب بلندى آنها نسبت به سطح آب به كوه تشبيه كرده است ، و اين معنى در كشتيهاى بادى محسوستر است .
اين پرسش پيش مىآيد كه چرا پروردگار ما در هنگام سخن گفتن از نعمتهاى ديگر همچون خورشيد و ماه و ستاره و درخت نگفته است كه آنها « له » يعنى براى انسان است ، در صورتى كه در اين جا گفته است « و له الجوار » ؟ و پاسخ آن است كه انسان نمىتواند مدعى مالك بودن آن نعمتها شود ، و دستش به آنها نمىرسد ، ولى گاه چنان مىپندارد / 310 كه مالك يا آفرينندهء كشتى است ، بدان سبب كه وى نقشهء آن را كشيده و الوارهاى لازم براى ساختن را از درخت فراهم آورده و با ميخها آنها را به يكديگر پيوسته و به شكل كشتى قابل سوار شدن درآورده است ، پس در اين جا نيازمند آن است كه كسى به او بگويد كه سازندهء كشتى خود مصنوع و مخلوق پروردگار است ، و جز با نيرويى كه خدا همراه با عقل و علم و معرفت به او عنايت كرده ، نمىتوانسته است كشتى را بسازد ، پس كشتى از آن خدا است ، و او است كه به قدرت خويش آن را در درياها به پيش مىراند ، و دريانوردان مىدانند كه چه خطرهايى آنان را در ميان گرفته است ، و در درياها به چه امواج بلندى رو به رو هستند و با آنها دست و پنجه نرم مىكنند .
پروردگار ما ساختن كشتيها را به پيامبرش نوح ( ع ) آموخت و او نيز به نوبهء خود آن را به بشريت آموزش داد ، و نيز خدا از طريق پيامبران و فرستادگان خود بسيارى از چيزهاى ديگر را به بندگان خود آموخت ، همچون ميزان ، و طبرسى در جوامع الجامع خويش آورده است كه : « جبرييل ( ع ) ترازو را با خود آورد و آن را به نوح داد و گفت : به قومت فرمان ده كه با آن وزن كنند » . « 34 » و كشتى تا كنون
هامش
( 33 ) - هود / 42 .
( 34 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 250 .