برنخيزند . . .
آرى ، انوار و جلالت وجه كريم او در آياتش متجلّى است . مگر در قلوب بندگانش تجلّى پيدا نكرده است تا او را بشناسند ، و به رحمت او آرام گيرند ، و در جستجوى جانشينى براى او برنخيزند ؟ چه بسيار نوميد و بدبخت است آن كس كه در كرانهء رحمت او تشنه زندگى مىكند ، بدان سبب كه به سوى او راه نيافته است ! و بدين گونه آيات سورهء الرحمن با اين نام مبارك در پى يكديگر مىآيد كه / 276 اگر نور آن در قلبهاى ما انعكاس پيدا كند ، آنها را آكنده از آرامش و اميد مىسازد ، با خواستن و توكل كردن و بخشيدن و كرامت داشتن .
چرا بايد با داشتن پروردگار رحمن نوميد باشيم ؟
چرا با داشتن آفريدگارى رحمن در به روى خود و ديگران ببنديم ؟
مگر خدا زمين را براى همگان نيافريد ، كه در آن اقسام ميوهها و خرما وجود دارد ، پس چرا بايد نعمتهاى او را تكذيب كنيم و به كفران آنها بپردازيم ؟ ( و از تكذيب است : حرام كردن پاكيزهها بر خودمان پس از آن كه خدا آنها را بر ما حلال كرد ، و نوميد شدن از آرامش حاصل از رحمت او است كه مأيوس شويم و بر خود بپيچيم ) .
خداوند متعال انسان را كه خود جهانى بزرگ است ، در آغاز از گل خشكى همچون گل سفال آفريد ( مگر بر آن قادر نبود كه به او مقامى پسنديده عنايت كند تا گراميترين آفريدهء او باشد ، پس چرا بايد دچار نوميدى و تكذيب شويم ؟ ) .
جنّيان را از آميختهاى از آتش آفريد ، پس جنّ و انس كدام يك از نعمتهاى پروردگارشان را تكذيب مىكنند ؟
سياق ما را با تجليات رحمت خدا در تغيير يافتن فصلهاى سال با حسابى دقيق آشنا و بصير مىسازد ، و با حركت آنها از طريق نظام و قاعدهء دقيقى كه سبب جدا ماندن آبهاى شيرين و شور از يكديگر است ، آبهايى كه مرواريد و مرجان از آنها استخراج مىشود ، و كشتيهاى بزرگ در آنها به تقديرى حكيمانه حركت مىكند ، پس
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 281
مساهمون: احمد آرام
ص٢٨١