3 - و از صادق - عليه السلام - است كه گفت : « هر كس سورهء « الرحمن » را شب بخواند و پس از خواندن هر
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
بگويد :
لا بشىء من آلائك يا ربّ أكذّب ، فرشتهاى را خدا موكّل بر او سازد كه اگر آن را در آغاز شب خواند او را پاسدارى كند تا صبح شود ، و اگر صبح خواند ملكى را موكل او مىسازد كه محافظ او تا شام باشد .
همان جا .
4 - از جابر بن عبد اللَّه ( رض ) عنه روايت شده است كه گفت : « چون رسول اللَّه ( ص ) سورهء الرحمن را بر مردم خواند ، ساكت شدند و هيچ نمىگفتند ، پس رسول اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) گفت : « جنّيان بهتر از شما جواب دادند ، و چون
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
را بر ايشان خواندم ، گفتند : لا و لا بشىء من آلاء ربنا نكذّب » .
/ 275
زمينهء كلّى سوره
براى چه پروردگار بىنياز و عزيز ما اين جهان را آفريد ؟ آيا بدان جهت نيست كه او سبحانه و تعالى بخشنده است ؟ نشانههاى رحمت و بخشندگى گستردهء او در هر چيز متجلّى است : در اين كتاب كه ما را به نور او رهبرى مىكند و اگر آن نبود او را نمىشناختيم . در اين انسان كه آفرينش نيكويى به او بخشيد و بزرگش داشت و سخن گفتن به او آموخت تا بر بسيارى از آفريدگانش برترى داشته باشد . در خورشيد درخشان ، و در ماه نورانى . در ستارهء تسخير شدهء به رحمت او ، و در درخت سجده كنندهء به عظمت او . در آسمانى كه سقف آن را بالا برد و آن را محفوظ قرار داد . در نظام حساب شدهاى كه آن را مقدر كرد ، و در ميزان و ترازويى كه براى مردم قرار داد تا عدالت را در ميان خود حاكم قرار دهند و به طغيان