نمىكرد ، تا مردمان نگويند كه :
رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
« پروردگارا ! چرا بر ما رسولى را نفرستادى تا از آيات تو پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم ؟ » ، « 38 » و لذا چنان خواست كه نخست آيات خويش را بر آنان آشكار سازد .
إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ
« ما شتر ماده را براى آزمايش ايشان خواهيم فرستاد . » در آن هنگام كه مجتمع در معرض آزمايش قرار مىگيرد ، مسئوليت رهبرى مكتبى و نيز مؤمنان عبارت از اين است كه گواهانى بر آن باشند ، با دعوت كردن به حق ، و بيان كردن بصيرتها و ايستارهاى مطلوب در ضمن آن ، و متصدى بودن رهبرى آن ، و اين كه براى اين مسئوليت حساس آمادگى داشته باشند ، و به خاطر آن فشارهاى مختلف را تحمل كنند و استوار و مستقيم برجاى مانند تا حكم خداى تعالى صادر شود .
فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ * وَ نَبِّئْهُمْ أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ
« پس مراقب ايشان باش و صبر كن * و آنان را آگاه ساز كه آب بايد ميان آنان قسمت شود . » سهمى از آن به ماده شترى اختصاص يابد كه خدا آن را از كوه بيرون آورد و
قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
گفت كه اين ماده شترى است كه براى وى آبشخورى و براى شما آبشخورى و روز معينى است » ، « 39 » و تقسيم آشكار و مورد قبول آنان و با حضور و رضاى خودشان صورت گرفته بود ، پس هر صاحب روزى در روز آبشخور خود حاضر مىشد .
كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ
« و هر آبشخور ( براى صاحب آن ) آماده شده . » / 242 در آن هنگام كه خدا آيات مادى آشكارى را براى قوم يا امّتى مىفرستد ، دليل بر آن است كه مىخواهد وضع موجود را ، در صورت تكذيب كردن به آن ، با
هامش
( 38 ) - القصص / 47 .
( 39 ) - الشعراء / 155 .