اندازه و حجم و بزرگ از حيث محتوا ، بيان كنندهء همهء چيزهايى باشد كه براى زمان حاضر و آيندهء انسان يعنى دنيا و آخرت او حايز اهميت است ، و براى او برنامههاى زندگى را در ابعاد مختلف آن ترسيم مىكند ، در شؤون شخصى و اجتماعى و سياسى و اقتصادى و علمى و فرهنگى . . . و خدا با بيان كردن قرآن به زبان / 228 عربى آشكار ، خواندن و فهميدن آن را آسان و ميسّر ساخته ، و آن را با برترين روشهاى بلاغتى و نفسى و عقلى ساخته و فرو فرستاده است و در نتيجه به صورت حكمتى رسا و بالغ درآمده است ، و داستانهاى قرآن كه شمارهء آنها تقريبا به 40 % همهء آيات مىرسد از آشكارترين نشانههاى برنامهء او در آسان كردن تذكره و يادآورى از طريق قرآن است ، و به همين سبب آيهء :
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
در اين سوره مستقيما پس از هر داستان تكرار شده است و آن داستانهايى واقعى و با تفصيل آنها است كه قرآن به ما عرضه مىدارد .
بنا بر اين هيچ نقص و ابهامى در كتاب پروردگار ما سبحانه و تعالى وجود ندارد ، و به انسان تكليفى بيش از توانايى او تحميل نمىشود ، بلكه آسان است ، و اگر براى بعضى از مؤمنان در اين خصوص نوعى پيچيدگى به نظر مىرسد ، علت آن در خود ايشان است و اين كه قلبهاشان آكندهء از فرهنگهاى خارجى و اسطورههاى ابتدايى و انديشههاى جاهليت و تعليمات اسرائيلى دزدانه وارد شدهء در اسلام و در كتابهاى آن است ، و نيز در عقدههاى متراكم شدهء بر اثر عقبماندگى ، و بنا بر اين اگر بشريت به آن تذكر پيدا نكند حجتى براى آن وجود ندارد .
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
« و قرآن را براى به ياد آوردن و به ياد سپردن آماده و ميسر كرديم ، پس آيا يادآور و پنده گيرندهاى وجود دارد ؟ » خوشبخت كسى است كه قرآن را تصديق كند و از آن به تذكر برسد و از عذاب اجتناب ورزد .
[ 18 - 20 ] خدا براى بشر مثلى از واقعيت مكذبان و عاقبت ايشان به ميانجيگرى قوم نوح ( ع ) زده است ، ولى آنچه بيان آن حايز اهميّت است اين كه