بازگرداند » . « 86 » .
خدا اقوام گذشته را بدان سبب هلاك كرد كه پيامبران خود را تكذيب مىكردند و نيز دين حقى را كه ايشان آورده بودند ، و همين براى بيم دادن ما كفايت مىكند ، بدان سبب كه سنّتهاى خدا در گذشتگان همان سنتهايى است كه در ما جريان دارد و پس از ما نيز دربارهء آيندگان تا روز قيامت جريان خواهد داشت .
[ 57 - 58 ] و قيامت باقى مىماند كه رساترين و آخرين و بزرگترين بيم دهنده است ، و قرآن دربارهء حدوث قيامت در آيندهاى نزديك تأكيد مىكند ، و حتى اگر زمان رسيدن به قيامت كبرى 500 ميليون سال پس از اين باشد ، به اندازهء يك سىام يا نزديك 3 % دورهء واحدى از دورههاى اين جهان است كه بنا بر بعضى از اندازهگيريهاى علمى به اندازه پانزده هزار ميليون سال تخمين زده شده است ، و شايد تا قيام ساعت يعنى آن روز كه آسمانها و زمين از آن مىترسند جز چند هزار سال و شايد كمتر باقى نمانده باشد ، و چه كس مىداند ؟ علم آن نزد پروردگار ما است و آن را آشكار نمىسازد مگر در وقت خودش .
/ 198 پس مىگويد :
أَزِفَتِ الْآزِفَةُ
« نزديك شد نزديك شونده . » تأكيد بر نزديك شدن اين حقيقت بزرگ ما را بر آن مىدارد كه در ذهن خود چنان بينديشيم كه در ساعت قيامت زندگى مىكنيم و خود را چنان آماده سازيم كه امير المؤمنين ( ع ) گفته است : « اى بندگان خدا ! از - نافرمانى - خدا بپرهيزيد ، و پيش از رسيدن اجل به كار برخيزيد . آنچه را كه براى شما مىماند بدانچه از دستتان مىرود نخريد - دنيا را واگذاريد و كردار نيك را با خود ببريد - بار بربنديد كه - شما را در اين خانه نمىگذارند - ، و پى در پى به رفتن از آن وا مىدارند ، آمادهء مرگ باشيد - كه آينده است - و سايهء خود بر شما افكنده است .
چون مردمى باشيد كه بانگ بر آنان زدند و بيدار گشتند ، دنيا را ناپايدار ديدند و از
هامش
( 86 ) - نور الثقلين ، ج 5 ، ص 173 .