از مادهء سرور است ، چه آن به صاحبان نعمت تعلق داشت ، و جمع آن أسرّة است و سرر ، و تابوت مرده را براى شباهت آن در صورت بدين نام خواندهاند ، و نيز براى مال نيك گرفتن به سرورى كه براى شخص از دنيا رفته با رجوع به جوار خداى تعالى و خلاص شدن از زندان ( يعنى دنيا ) پيدا مىشود ؛ « 29 » و سريرهاى پرهيزگاران در بهشت ، با چنان ترتيبى تنظيم يافته است كه رو به روى يكديگر قرار مىگيرند و هيچ كس به ديگرى پشت نمىكند كه اين كيفيت حالت سرور و شادى را عميقتر مىسازد ، بدان جهت كه نفس نظم و ترتيب را دوست مىدارد .
وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ
« و آنان را به همسرى حور عين ( سفيد پوستان چشم درشت ) درمىآوريم . » در هنگام تعمق در اين آيه و آيهء پيش از آن ، ارتباطى ميان نعمتهاى سه گانهء قرآن كه آن را پاداش متقيان شمرده است مشاهده مىكنيم ، چه نخست از مباح بودن خوردن و نوشيدن همچون پاداشى به ملتزم بودن نسبت به حلال و حرام ايشان ، و خوددارى از شهوات شكم ياد كرده ، و سپس از تكيه كردن آنان بر تختها سخن گفته كه نشانهاى از آرامش و آسايش است و به پاداش ترك آسايش ايشان در دنيا و تحمل رنجهاى مسئوليت در آنجا نصيب ايشان شده است ، و در پايان از نعمت حور العين ياد كرده است كه پاداشى موافق و متناسب با خوددارى ايشان از اعمال حرام جنسى به شمار مىرود ، و اين تدبّر به صورتى ژرف با كلمهء « متقين » پيوستگى پيدا مىكند .
[ 21 ] از آنجا كه متقى ، همچون هر شخص ديگر ، در بند خير خانوادهء خويش است ، قرآن به علاج كردن / 107 اين مسئله با علاجى اصولى مىپردازد ، و به مؤمنان وعده مىدهد كه فرزندان ايشان را در بهشت به ايشان ملحق كند تا سرور و شادى ايشان كامل شود ، البته بدان شرط كه از لحاظ ايمان پيرو ايشان بوده باشند .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ
« و
هامش
( 29 ) - مفردات الراغب ، ص 234 .