در صورتى كه مؤمن در بهشت به آخرين درجهء لذت دست مىيابد ، و هيچ نقصى زندگى او را تيره و منغص نمىسازد ، و خدا حالت خرسندى از نعمت را به او عنايت مىكند ، و احساس سيرى و بيزارى از ادامه دادن به خوردن و نوشيدن براى او پيدا نمىشود ، و از نعمت پيوسته و بدون ناراحتى لذت مىبرد .
/ 105 امام صادق ( ع ) از رسول خدا ( ص ) در بيان ثواب و پاداش مؤمن گفته است : « پس سر خود را بلند كند ، همسر خود را چنان مىبيند كه نور او نزديك است نور چشم وى را از ميان ببرد ، پس به مؤمن خطاب مىكند كه : اكنون وقت آن رسيده است كه از تو دولتى به ما برسد ، و چون از او مىپرسد كه : تو كه هستى ؟
مىگويد : من آنم كه خدا در قرآن ياد كرده است :
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
« براى ايشان در آن جا هر چه بخواهند هست ، و در نزد ما افزونتر » ، پس با او همخوابه مىشود با نيرويى همچون نيروى صد جوان ، و مدت هفتاد سال از عمرهاى پيشينيان را با او دست در گردن يكديگر كرده به سر مىبرد ، و نمىداند كه آيا به چهرهاش بنگرد يا به پشتش يا به ساق پايش » ، « 26 » و در حديثى ديگر : « پس به اندازهء پانصد سال از سالهاى دنيا را ، با يكديگر دست در گردن به سر مىبرند و هيچ يك از آن دو گرفتار ملامت نمىشود » . « 27 » امام صادق ( ع ) گفت : « مرد در بهشت به اندازه ايام دنيايش بر سر سفره مىنشيند ، و در يك بار خوراك خوردن به مقدار همهء آنچه در دنيا خورده بود غذا مىخورد » . « 28 » از بزرگترين نعمتهايى كه به پرهيزگاران مىرسد ، نعمت سپاسگزارى از خدايى است كه نعمتهايى بر نعمتهاشان مىافزايد :
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
، و احساس نعمت و در پى آن سپاسگزارى ، در آن هنگام عميقتر است كه از رنگهاى گوناگون عذاب اهل جهنم آگاه شود كه آنان را به ياد نجات يافتن از آن مىاندازد ،
هامش
( 26 ) - بحار الانوار ، ج 8 ، ص 214 .
( 27 ) - همان كتاب ، ص 159 .
( 28 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 614 .