پارههايى از آتش جهنم است ، و به همين جهت آنان را مىبينى كه از مهلكهها اجتناب مىورزند ، اما مكذبان از اين حقيقت محجوبند و به همين جهت ، از جايى كه خبر ندارند ، آنان را روانه شدهء به آتش مىبينى ، و اين نتيجهء مرتكب شدن گناهانى است كه فردا به صورت آتشى سوزنده تجسم پيدا مىكند ، و اين حقيقت در آخرت هنگامى براى ايشان آشكار مىشود كه جرايم و گناهانشان به صورت قلههايى از عقرب و افعى در مىآيد .
/ 103
اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
« آن را بچشيد و خواه صبر كنيد يا صبر نكنيد براى شما يكسان است ، و اين جزاى عمل شما است كه به شما داده مىشود . » آخرت كاملا بر عكس دنيا است ، و در آنجا نه از بردبارى و تحمل سودى به دست مىآيد ، و نه از چالش و رو به رو شدن ، در صورتى كه در دنيا آدمى درد مىبيند و آن را با بردبارى تحمّل مىكند ، و نتيجهء آن آرامشى است كه به دست مىآورد ، و تو گويى از اين راه مشمول باران رحمت الاهى مىشود ، و چون با درد از طريق عملى ضد آن تحدّى و چالش كند ، آن درد تخفيف پيدا مىكند و گاه از ميان مىرود ، اما در آخرت تسليم شدن به عذاب به هيچ وجه از آزار آن نمىكاهد ، و از مواجهه و رو به رو شدن با آن نيز سودى به دست نمىآيد ، چه عذابى كه مكذبان در آخرت مىچشند درست همان اعمال دنيوى ايشان است و در آنجا حساب است و نه عمل .
آرى . انسان مىتواند در دنيا با اجتناب كردن از بديها و توبه كردن از آنها از آتش بترسد و پرهيز كند ، و چون انسان به اين امر معرفت پيدا كند كه خود او است كه آيندهء او را تعيين مىكند ، از پيش رفتن با اوضاع و احوال و سرگرم شدن به لهو و لعب دست مىكشد ، و به زندگى با نظرى جدّى نگاه مىكند ، و با استوارى تحمل مسئوليت را مىپذيرد .
[ 17 ] و اين ايمان را در نزد پرهيزگاران مشاهده مىكنيم .
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ
« پرهيزگاران در باغها و در كنار نعمتها