پس در آن هنگام كه به اين آيات كافر مىشوند ، به چه چيز ممكن است ايمان آورند ؟ ! آنان به هيچ چيز ايمان نمىآورند ، پس واى بر ايشان و بر هر دروغگوى گناهكار كه مردمان را از راه حق باز مىگرداند ، و آيات خدا را كه بر او تلاوت مىشود مىشنود و سپس در استكبار اصرار مىورزد .
گاه آيهاى در قلبهاى ايشان نفوذ پيدا مىكند ، ولى استكبار آن را نمىپسندد و به همين سبب آن را وسيلهء استهزا قرار مىدهند و در انكار فروتر مىروند .
چگونه بايد به درمان اينان پرداخت ؟ شفا دادن آنان به هيچ وجه ممكن نيست ، پس ايشان را به عذابى دردناك و خوار كننده بشارت ده در جهنمى كه از اين پس به ايشان مىرسد و آن را نمىتوانند از خود دور كنند .
/ 64 سپس سياق قرآن از آياتى به ما يادآورى مىكند كه به صورت مستقيم براى ما حايز اهميت است : دريايى كه آن را مركبى براى كشتيها قرار داد ، و مخزنى براى خوراك و زينت ، و آيتى كه آدمى را به سپاسگزارى خدا بر مىانگيزد . . . و نيز آنچه در آسمانها و زمين مسخّر ما ساخت ، كه اين همه نعمت و فضلى از او بر ما است ، تا مگر به هدف عالى تفكر و انديشيدن برسيم .
ولى آيا چگونه مىتوانيم به صورتى سالم به تفكر بپردازيم ؟
پاسخ : ناگزير بايد از تأثر پذيرفتن از محيطى گمراه كننده اجتناب ورزيم ، و به كسانى كه ما را تكفير مىكنند اعتنايى نداشته باشيم ، بدان سبب كه آنان خواستار روزهاى خدا نيستند ، پس به كارهايى مىپردازند كه جزاى خود را از انجام دادن آنها خواهند گرفت ، و گناهان آنان به شما نمىرسد ، به همان گونه كه آنان نصيبى از صالحات شما ندارند .
بعضى چشم به راه چيزى مجهولند تا به آن راهنمايى شوند ، ولى اين كارى بيهوده است . اگر تو خود كسى نباشى كه خواستار هدايتى ، از همهء وسايل هدايت هيچ سودى نخواهى برد . و اينك مثلى از بنى اسراييل : پروردگار ما به بنى اسراييل كتاب و فرمانروايى و نبوت - از وسايل هدايت - داد ، و از چيزهاى پاكيزه - از نعمتهاى مادّى - روزى آنان را فراهم آورد ، و بر جهانيان برتريشان بخشيد ، ولى
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 60
مساهمون: احمد آرام
ص٦٠