بوده است كه جز به سخن و كلام او ( ص ) ميسّر نمىشده است ، و بنا بر اين هر روش و برنامه كه از سنّت ( احاديث رسول اللَّه و امامان راهنما ) براى فهميدن و تدبر كردن در معانى وحى دور شود ، هر چه زودتر به تفسيرها و تأويلهايى نادرست و ناقص منتهى مىشود ، مگر كسانى كه كوشيدهاند قرآن را از طريق فلسفههاى بشرى بفهمند در بيراهههايى خطرناك گمراه نشدهاند ؟
[ 59 ] و همچون بسيارى از سورهها ، خداوند متعال اين سوره را با بيم دادن به آن كسان پايان داده است / 57 كه دعوت او را نپذيرفتند ، و از آيات آن پند نگرفتند و به اين حقيقت نرسيدند كه تأخير جزا هماهنگ با طبيعت زندگى دنيا است كه دنياى آزمايش و بلا است و بنا بر اين تأخير بدان معنى نيست كه خدا از آنان دست برداشته و به حال خودشان واگذاشته است ، بلكه عذاب خواهد آمد و ناگزير بايد چشم به راه آن باشند .
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ
پس چشم به راه باش كه آنان نيز چشم به راهند .
چشم به راه يارى خدا باش ، و آنان چشم به راه خذلان و خوارى باشند ، تو با عمل صالح خويش مراقب و منتظر جزاى نيكوى خدا باش ، و آنان با كارهاى بد و گناهان خويش چشم به راه انتقام . آرى ، زمان به مصلحت حق و اهل آن است ، و دورهاى از آن نمىگذرد مگر اين كه اهل باطل به عذاب نزديكتر مىشوند .