خود پسندى باشد .
فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
و اين فضل و بخششى از پروردگار تو و پيروزى و رستگارى بزرگى است .
بدون اين فضل الاهى بشر هرگز پيروز و رستگار نخواهد شد ، و از عذاب نخواهد رست ، و در حديث قدسى آمده است كه خداى عزّ و جلّ گفت :
« عمل كنندگان به اعمال نبايد اتكال بر اعمال خود داشته باشند ، پس اگر تلاش كنند و نفسهاى خود را به رنج و زحمت بيندازند و عمرهاى خويش را در عبادت من بگذرانند ، مقصرند و به آنچه از كرامت من خواستارند از نعيم در باغهاى بهشتم ، و درجات بالاى در پناه من بودن ، نخواهند رسيد ، ولى به رحمت من خواهند رسيد ، و به فضل من مىتوانند اميدوار باشند ، و به حسن ظن من مطمئن شوند ، پس رحمت من در چنان وقتى به آنان خواهد رسيد ، و رضوان و آمرزش را به ايشان خواهد رساند ، و بخشايش من به پاكان آنها همچون لباسى پوشانده شود و خداوند پاك مىگرداند هر كه را كه بخواهد و خدا شنواى آگاه است . » ، « 32 » و حتى انبياء و اوليا نيز به فضل خدا به بهشت در مىآيند ، و اعمال صالح ايشان برخاستهء از فضلى از خدا بر ايشان است ، مگر پروردگار ما خطاب به سيد و آقاى بشر محمد بن عبد اللَّه ( ص ) نگفته است كه :
إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً
فضل او بر تو بسيار و بزرگ بوده است » ؟ « 33 » [ 58 ] و پيش از آن كه پروردگارمان سورة الدخان را به پايان برساند ، كتاب كريم خود را توصيف كرده كه عبارت از برنامه و روشى است كه انسان به وسيلهء آن به درجهء تقوى و سپس به بهشت مىرسد ، و در نتيجه فضلى از خدا است كه به وسيلهء آن هر كس را كه از آن پند پذيرد و از آيات روشن آن پيروى كند ، از آتش نجات مىدهد .
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
پس آن را به زبان تو در
هامش
( 32 ) - بحار الانوار ، ج 72 ، ص 322 .
( 33 ) - الإسراء / 87 .