مىكند ، ولى براى رفتن به بهشت كوشش تنها كافى نيست ، بلكه براى آن انجام دادن عمل صالح لازم است كه با نيت خالص انجام دهندهء آن همراه باشد ، چه خدا جز از متقيان و پرهيزگاران عملى نمىپذيرد ، و بسيارند كسانى كه نماز مىگزارند و روزه مىدارند و به زيارت خانهء خدا مىروند و انفاق مىكنند ولى اين همه بيهوده است و سبب راه يافتن آنان به بهشت نمىشود ، بدان سبب كه خالص براى خدا صورت نگرفته است ، و چگونه ممكن است صلاتى كه احاطه شده با شرك و سهو است بالا رود و به خدا برسد ؟ و چگونه روزهء ريايى و صورت گرفتهء براى رسيدن به نام نيك ممكن است پذيرفته شود ؟ ! و چگونه ممكن است سعى حج كننده مشكور و حج او مبرور باشد در حالى كه نسبت به طاغوت خضوع مىكند ؟ !
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ
خدا از پرهيزگاران مىپذيرد » ، « 29 » و در اخبار است كه عبادت يا عملى كه عامل آن جز براى خدا انجام داده باشد ، در قيامت به صورت سنگى در مىآيد و به پيشانى او مىخورد » .
و مىپرسيم كه : پس متّقى كيست ؟
متّقى كسى است كه كار خير را در زندگى خويش به صورت روشى دايمى براى خود در مىآورد ، ولى آن كس كه هنگامى به كار خير برخيزد كه آن را موافق با مصالح خويش ببيند ، و چون در معرض آزمايش يا بلا قرار گيرد آن را ترك كند ، متّقى نيست . . . و پروردگار ما تنها پرهيزگاران را به جايگاهى امين در نزد خويش وعده داده و گفته است :
/ 53
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ
متقيان در جايگاهى آسوده و آراماند .
و امن و صلح و سلام از مهمترين نيازمنديهاى نفسى بشر است ، و به منتهاى آرامش و اطمينان در دنيا و آخرت نمىرسند مگر پرهيزگاران ، و آن حاصل نمىآيد مگر از طريق ذكر و در يادداشتن خداى عزّ و جلّ ، و پيروى از راه و روش او در زندگى ، چه خدا جهان را بر اساس حق و عدالت آفريد ، و آن كس كه تنها از برنامه
هامش
( 29 ) - المائدة / 27 .