فرا مىگيرد كه آن را وسيلهء برتريجويى نسبت به ديگر مردمان و كسب شهرت و ثروت و سلطه قرار مىدهند .
[ 18 ] و براى اين كه قرآن مانعى نفسى براى آن پديد آورد كه انسان پيش از آن كه تزكيهء نفس كند مدعى ايمان شود و به دروغ خود را مؤمن معرفى كند ، يا بخواهد به نام ايمان از مردمان شهرت يا مالى به كلاهبردارى به دست آورد ، خدا ما را از خود بر حذر مىدارد و يادآورى مىكند كه علم او بر هر چيز محيط است .
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
خدا پنهان و غيب آسمانها و زمين را مىداند و آنچه را كه مىكنيد مىبيند .
پس اعمال وزنى به اندازهء اخلاصى دارند كه در پرداختن به آنها وجود داشته است . . . و با اين آيه سورة الحجرات پايان مىپذيرد كه مسلمانان امروز پيش از مسلمانان هر زمان به فهميدن آن نياز دارند ، و مخصوصا پيشتازى رسالتى است كه در آن نيز حميت جاهليت ، هر چند به رنگهايى تازه همچون حزب بازى و تفاخر راه يافته است ، و از خداوند مسئلت داريم كه ما را از شرهاى نفوس خودمان محفوظ دارد ، و دينمان را از هر آلودگى و شايبهء شرك يا ظلم يا نفاق پاك سازد .