إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
كسانى كه دوست دارند فاحشه و كار زشت در ميان كسانى كه ايمان آوردهاند شيوع پيدا كند ، به عذابى دردناك معذب خواهند شد » .
در پاسخ كسى كه دربارهء غيبت از او سؤال كرده بود گفت ( عليه السلام ) :
غيبت عبارت از آن است كه دربارهء دين او چيزى بگويى كه مرتكب آن نشده است ، و كارى از او را عليه وى فاش سازى كه خدا آن را پنهان نگاه داشته است و براى آن حدّى نسبت به او جارى نشده است » . « 83 » در اين نص مىبينيم كه چگونه كلمه غيبت جنبهء عام پيدا كرده و بهتان را شامل شده و چگونه به عيبهاى پنهان اختصاص پيدا كرده است ، اما ذكر عيبى كه صاحب آن آشكارا به آن مىپردازد ، غيبت به شمار نمىرود ، و در روايتى از ابو الحسن عليه السلام آمده است كه گفت :
هر كس پشت سر مردى چيزى بگويد كه در او وجود دارد و مردمان از آن آگاهند ، از او غيبت نكرده است ، ولى اگر مردمان از آنچه در او هست خبر نداشته باشند ، ذكر آن در غياب او غيبت است ، و هر كس از وجود چيزى در كسى در غيابش سخن گويد كه در او وجود ندارد ، به او بهتان زده است » . « 84 » بدين گونه اسلام براى فاسق متجاهر به فسق خود حرمتى قايل نشده است .
در روايتى نبوى آمده است : « از آنچه در فاجر وجود دارد ياد كنيد تا مردمان از او بر حذر باشند » . « 85 »
أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ
آيا احدى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مردهء خويش را بخورد ، و شما آن را ناخوش مىداريد ؟
غيبت اين چنين است . آيا شخصيت انسان در نزد او بزرگتر است يا شخص
هامش
( 83 ) - بحار الانوار ، ج 75 ، ص 240 .
( 84 ) - همان كتاب ، ص 245 .
( 85 ) - القرطبى ، ج 16 ، ص 339 .