تصور مىكنند ، و شايد امتيازات ديگران بزرگتر و سودمندتر براى مردم و قابل بقاى بيشتر در نزد خدا بوده باشد ، و به همين جهت است كه پروردگار سبحانه و تعالى با توجه به اين حقيقت ، چنين مىگويد :
عَسى أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ
شايد كه از آنان بهتر بوده باشند ، و ( همچنين روا نيست كه ) زنانى زنان ديگر را مسخره كنند ، چه شايد از آنان بهتر بوده باشند .
در حديثى مأثور از رسول اللَّه ( ص ) مىخوانيم كه از نشانههاى عقل آدمى آن است كه برتريجويى نسبت به مردمان را ترك كند ، و از ابو جعفر ( عليه السلام ) روايت شده كه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفت : « خداى عزّ و جلّ به چيزى برتر از عقل پرستش نمىشود ، و مؤمن عاقل نيست مگر اين كه ده خصلت در او جمع شده باشد . . . و دهم اين كه هيچ كس را نبيند مگر اين كه بگويد : او از من بهتر و پرهيزگارتر است ، چه مردمان از دو گونه مردند : يكى مردى كه از او بهتر و پرهيزگارتر است ، و ديگرى آن كه از او بدتر و پستتر است ، پس اگر مردى را ببيند كه از او بهتر است و پرهيزگارتر ، نسبت به او تواضع مىكند تا به او ملحق شود ، و چون با آن كس رو به رو شود كه از او بدتر و پستتر است ، با خود مىگويد : شايد خير او باطنى و شرّ او ظاهرى باشد ، و بسا هست كه كار او به خير خاتمه پيدا كند .
پس چون چنين كند ، مجد و بزرگوارى او بالا مىرود و آقاى مردم زمان خود مىشود » . « 60 » در روايتى ديگر آمده است كه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفت :
خداى عزّ و جلّ سه چيز را در سه چيز پنهان مىدارد ، خرسنديش را در طاعتش ، و غضبش را در معصيتش ، و دوستش را در ميان آفريدگانش ، پس هيچ يك از شما چيزى از طاعتها را سبك مشماريد ، چه دانسته نيست كه رضا و خرسندى خدا در كدام يك از آنها است ، و هيچ يك از شما چيزى از معصيتها را كوچك مشماريد
هامش
( 60 ) - بحار الانوار ، ج 1 ، ص 108 .