مؤمنان نيز پيوسته روابط فساد يافتهء ميان خود را با يكديگر اصلاح مىكنند تا به صورت برادران در آيند .
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ
مؤمنان حتما برادران يكديگرند .
و كلمه به صيغهء حصر بيان شده است تا به ما يادآورى كند كه آن ايمان كه پيوستگان به خود را به حالت برادرى نرساند ، ايمانى سست و ناقص است ، پس در اين جا تقوا اندازه گيرى مىشود و نفوس براى ايمان صفا پيدا مىكند ، و صادقون و راستگويان از منافقان باز شناخته مىشوند .
دهها نظام اجتماعى ، و صدها سفارش اخلاقى پياپى در دين به ما رسيده تا چنان شود كه مسلمانان به حالت برادرى ايمانى برسند ، و هر وقت به مخالفت بعضى از آنها برخيزيم ، ايمان در دلها ضعيف و رقيق مىشود به همان گونه كه يك حبهء نمك در دريا چنين مىشود . . . و رواياتى پياپى در سفارش حقوق برادران ايمانى به ما رسيده است و بياييد تا به يكى از آنها گوش فرا داريم و شايد بتوانيم آن مجتمع مثالى را كه در برابر تند بادهاى فتنه و مبارزه مىتواند دوام كند ، به وجود آوريم .
از امام على عليه السلام روايت شده است كه گفت : رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله چنين گفت : « مسلمان را بر برادرش سى حق است كه جز به گزاردن آن حقوق براءت حاصل نمىكند ، مگر اين كه عفو و بخشش سبب آمرزش لغزش و گناه او شود ، و عبرت او را در معرض رحمت قرار دهد ، و عورت او پوشيده دارد ، و پوزشخواهى او را بپذيرد ، و به نصيحت او ادامه دهد ، و دوستى او را محفوظ بدارد ، و ذمهء او را مراعات كند ، و دعوت او را اجابت كند ، و هديهء او را بپذيرد ، و صلهء او را باز پس دهد ، و نعمت او را سپاس گزارد ، و يارى كردن به او را نيك شمارد ، و از همسر او حمايت كند ، و حاجت او را بر آورد ، و خواستهء او را بر آورد ، و عطسهء او را رحمك اللَّه گويد ، و سلام او را پاسخ دهد ، و انعام او را نيكو شمارد ، و سوگندهاى او را راست داند ، و دوست او را دوست خود داند ، و با او به دشمنى بر نخيزد ، در ظالمى و مظلومى ياور او باشد : كه نصرت او در صورت ظالم بودن او را از ظلم