گفت : من با اين پرچم سه بار همراه با رسول خدا جنگيدم و اين بار چهارم است ، به خدا كه اگر ما را چندان بزنند و دنبال كنند تا به هجر برسيم ، اين را مىدانيم كه ما بر حقيم و آنان بر باطلاند » . « 34 » فقيه بزرگ ، شيخ محمد حسن نجفى ، بر اين حديث حاشيهاى بدين گونه نوشته است : خبر شمشيرها كه در التهذيب و الكافى آمده و اصحاب به آن عمل كردهاند و ان شاء اللَّه آن را به صراحت در آنچه بعضى ياد كرده و گفتهاند كه آيهء :
وَ إِنْ طائِفَتانِ
. . . دربارهء آنان نازل شده است ، بشنوى . « 35 » ب : نبايد با اهل بغى چنان رفتار شود كه با دشمنان مىشود ، بلكه شايسته آن است كه چندان با آنان بجنگيم كه از نيروهاى آنان بكاهيم و فتنه را دور كنيم ، پس چون به اطاعت از فرمان خدا باز گردند با آنان رفتارى برادرانه برقرار كنيم . . . و در پايان / 397 حديث ياد شده چنين آمده است : « و سيره دربارهء ايشان ( اهل بغى ) از امير المؤمنين ( ع ) چنان بود كه رسول اللَّه ( ص ) دربارهء اهل مكه در روز فتح مكه نشان داد كه فرزندى از ايشان را به اسيرى نگرفت و گفت : هر كه در خانهء خود را ببندد در امان است ، و هر كه سلاحش را بر زمين گذارد ( يا به خانهء ابو سفيان داخل شود ) در امان است ، و به همين گونه امير المؤمنين در روز بصره گفت : فرزندان ايشان را به اسارت مگيريد ، و به زخم خوردگان كارى نداشته باشيد ، و به دنبال فراريان مرويد ، و هر كه در خانهاش را ببندد و سلاحش را بر زمين گذارد در امان است » . « 36 » در حديثى ديگر از امام صادق عليه السلام ، به روايت عبد اللَّه بن سليمان آمده است كه گفت : به ابو عبد اللَّه الصادق عليه السلام گفتم : مردمان چنين روايت مىكنند كه على اهل بصره را كشت و اموال آنان را بر جاى گذاشت ( كه اين سؤال را پيش آورد كه چگونه ريختن خونشان مباح بوده ولى اموالشان چنين
هامش
( 34 ) - وسائل الشيعة ، ج 11 ، ص 18 .
( 35 ) - جواهر الكلام ، ج 21 ، ص 323 ( چاپ دوم ) .
( 36 ) - وسائل الشيعة ، ج 11 ، ص 18 .