جنگخواهى آنان را تأييد كند ، و گر نه صلح در نظر بعضى نشانهء ضعف و ترس است ، و بر رهبر لازم است كه در مقابل اين حماسه سرايى و عواطف حكمت را فرو نگذارد تا چنان شود كه قرارهاى وى حكيمانه و دورانديشانه بوده باشد .
/ 344 رسول ( ص ) با اين مشكل رو به رو شد ، چه بعضى جنگ نكردن او را با مشركان ناپسند مىدانستند ، و هنگامى كه صلح كرد آن صلح را خوارى و اهانتى براى مسلمانان تصور مىكردند ، و بلكه آن را دليل ضعف سياست او مىدانستند ، و اگر به سخنان آنان گوش مىداده مسلمانان به صلحى كه پيمان آن بسته شد دست نمىيافتند ، چنان كه سفارش امام على ( ع ) در نبرد صفين با چنين گرفتارى رو به رو شد و چون به سخن او گروه معارضان ، كه بعدها به نام خوارج خوانده شدند ، گوش نكردند ، حوادث شوم پس از آن پيش آمد .
[ 28 ] و پروردگار ما حكمت پيامبرش را مورد تأكيد قرار مىدهد ، و قرارهاى او را درست مىشمارد ، بدان سبب كه او از هدايت خدا و دينش پيروى كرده است و بنا بر اين مخالفت كردن با او يا شك كردن در رهبرى وى درست نيست .
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
او فرستادهء خود را با هدايت و دين حق فرستاده تا اين دين را بر همهء دينها غالب و پيروز گرداند . » ظهور ( انتصار ) گاه به جنگ است و گاه از راه صلح صورت پذير مىشود ، و پروردگار به رسول خود فرمان داد كه با مشركان صلح كند ، و تعهد كرده است كه دين خود و رسولش و مؤمنان را بر ساير ديانتها و امتها غالب و پيروز گرداند .
وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً
و خدا براى گواهى بسنده است . » موجهاى رسالت در سراسر جهان از زمان مبعوث شدن رسول بزرگوار ما محمّد بن عبد اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) تا امروز فرو خفته است . آيا اين خود دليل بر آن نيست كه وعدهء خدا در پيروزى اسلام بر همهء دينها تحقق پيدا كرده است ؟ و در گزارشها آمده است كه رشد شمارهء مسلمانان بزرگتر از ازدياد متديّنان به دينهاى