اهل مكه آگاهى نداشتند ، و گفتهء يكى از ايشان كه پرچمدار بود ( امروز روز جنگ و خونريزى است ، روزى است كه حرمت به اسارت در آمده است ) ، دليلى آشكار بر اين حقيقت است .
از اين پيشامد بايد استفاده كنيم و دربارهء رابطه و علاقهء خودمان با رهبرى مكتبى درسى بگيريم ، و آن اين كه جهل ما نسبت به نتايج و پيامدهاى قرارهاى آن دليل بر خطا بودن آنها نيست ، و اين امر نبايد ما را به شك كردن دربارهء آنها برانگيزد ، / 340 چه ضرورى نيست كه همه چيز براى ما توضيح داده شود ، زيرا بسيارى از امور است كه آينده آنها را آشكار خواهد ساخت ، و ديدن آنها نيازمند به داشتن بصيرتى ثابت و معلوماتى كامل است كه جز در رهبرى شرعى وجود ندارد .
لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ
تا خدا هر كه را كه خواهد در رحمت خويش داخل كند . » يعنى در ايمان ، و مگر خدا جز براى آن آفريده است كه بر ايشان رحمت كند ؟
إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ
مگر آنان كه خدا ايشان را بر راه راست بداشت و به همين سبب آنان را آفريد » ، « 24 » و اگر مؤمنان در آن روز با مشركان به جنگ مىپرداختند ، بسيارى از كسان را مىكشتند كه پس از آن به دين اسلام در آمدند ، و رحمت و بركات خدا را از رسيدن به آنان باز مىداشتند ، و بنا بر اين تدبيرهاى جنگى دولت اسلامى لازم است بر اساس جذب كردن مردمان به دين مبتنى باشد ، حتى اگر اين كار لازم باشد كه سبب چشمپوشيها و گذشتهايى بشود ، و مقصود خرد كردن دشمن و مقهور كردن ارادهء او نيست ، هر چند اين كار سبب افروخته شدن آتش خشم در جانهاى آنان شود و مانعى نفسانى براى ايشان فراهم آورد كه در آينده از دخولشان در دين جلوگيرى كند .
آرى ، اگر دو گروه از يكديگر جدا شوند و تمايز پيدا كنند ، خداوند متعالى مشركان و كافران را با شمشيرهاى بندگان مؤمنان خود عذاب خواهد كرد .
آرى ، اگر دو گروه از يكديگر جدا شوند و تمايز پيدا كنند ، خداوند متعال مشركان و كافران را با شمشيرهاى بندگان مؤمنان خود عذاب كرد .
هامش
( 24 ) - هود / 119 .