بيماريهاى قلب مىشويم كه اين سورهء مباركه دربارهء آنها سخن گفته است ، همچون نفاق و حسد و كبر ، بدان سبب كه بنا بر حديثى مأثور : حب الدنيا رأس كل خطيئة دوستى دنيا سر و اصل هر خطا و گناه است » .
/ 276 چون زندگى ما در دنيا از هدف عالى آن كه رسيدن به بهشت و خرسندى خداوند متعالى از بندهء خويش است خالى شود ، آيا ديگر هدفى معقول براى ادامهء آن بر جاى مىماند ؟ هرگز . . . و اگر بنا مىشد كه خوردن و آشاميدن جز براى رسيدن به لذتى گذرا و به دست آوردن نيرويى كه از دست مىرود نبوده باشد كه به شكل دورهاى ادامه پيدا مىكند ، آيا براى خوردن و آشاميدن چه هدف عالى و حكيمانه مىتوانستيم تصور كنيم ؟ و لعب كوششى است كه هدفى غير حكيمانه ( خيالى ) دارد ، و لهو كوششى است كه اصلا و ابدا هدفى ندارد . . . و دنيا از آن جهت جز لهو و لعب نيست كه هر چه در آن است از ميان مىرود ، جز آنچه براى زندگى حقيقى ما در آخرت بر جاى مىماند ، و اين همان چيزى است كه سياق به آن اشاره مىكند :
وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ
و اگر ايمان آوريد و پرهيزگار شويد ، مزدهاى شما را مىدهد .
در دنيا كرامت و سعادت و عزت ، و در آخرت فردوس برين .
وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُمْ
و خواهان مالهاى شما نيست .
گفتهاند كه معنى آن چنين است : خداوند سبحانه و تعالى از شما در برابر هدايت كردنتان مزدى طلب نمىكند ، و شايد معنى آن چنين باشد كه خدا به مالكيت شما معترف است و خواهان اموال شما به صورت كامل و بدون اكراه نيست ، بلكه دادن قسمى از آنها را در راه خدا با رضاى خاطر از شما مىخواهد ، كه اين انفاق فوايد بزرگى براى صاحبان اموال دارد ، از آن روى كه دليل بر پيوستگى و وابستگى فرد به مجتمع ايمان و فضيلت مىشود ، و نيز آن كه جانها را پاكيزه و بى آلايش و پاك مىسازد ، و مجتمع را به صورتى به هم پيوسته و جوش خورده در مىآورد و آمادهء به پيشروى هر چه سريعتر مىكند .
[ 37 ] و از حكمت و رحمت پروردگارمان به ما است كه فرمان به دادن