اعمال خويش مشويد .
اين آيهء عبرت ، اندرز دهندهاى است كه ناگزير مؤمنان بايد آن را خوب بفهمند و از عاقبت كار كسانى كه از دين خدا بازگشته و با رسول به ستيزهجويى برخاستهاند آگاه شوند . و اين امر در مورد هر ولايت الاهى در هر زمان صدق مىكند . در حديثى از امام جعفر صادق ، از پدرش ، از پدرانش عليهم السلام آمده است كه : رسول اللَّه ( صلّى اللَّه عليه و آله ) گفت : « جبرييل با من از جانب پروردگار صاحب عزت جلّ جلاله حديث كرد و گفت : خداى تعالى گفت :
هر كس بداند كه جز من خدايى نيست ، و اين كه محمد بنده و فرستادهء من است ، و اين كه على بن ابى طالب خليفهء من است ، و اين كه امامان فرزندان او حجتهاى مناند ، او را به رحمت خويش به بهشت داخل مىكنم و با گذشت و بخشش خويش او را از آتش معاف مىدارم ، و جوار و در پناه خودم بودن را بر او روا مىدارم ، و كرامت خويش را بر او واجب مىكنم ، / 271 و نعمت خويش را بر او به حد كمال مىرسانم ، و او را از ويژگيان و خالصان خود قرار مىدهم ، اگر مرا ندا كند به او لبّيك مىگويم ، و اگر بخواندم اجابتش مىكنم ، و اگر از من چيزى بخواهد به او مىبخشم ، و اگر خاموش بماند خود بخشش را به او آغاز مىكنم ، و اگر بد كند مورد رحمت خويشش قرار مىدهم ، و اگر از من بگريزد به خودش مىخوانم ، و اگر به سوى من باز گردد او را مىپذيرم ، و اگر درم را بكوبد به رويش باز مىكنم .
و هر كس كه گواهى به آن ندهد كه خداى يگانه منم ، يا گواهى دهد ولى به آن گواهى ندهد كه محمّد بنده و فرستادهء من است ، يا به اين گواهى دهد ، ولى شهادت به آن ندهد كه على بن ابى طالب خليفهء من است ، يا به اين شهادت دهد ولى به آن گواهى ندهد كه امامان فرزندان او حجتهاى مناند ، منكر نعمت من شده است ، و عظمت مرا تحقير كرده است ، و به كتابهايم و آياتم كفر ورزيده است .
اگر قصد من كند از در آمدن بازش مىدارم ، و اگر از من چيزى بخواهد محرومش مىسازم ، و اگر مرا ندا كند به ندايش توجه نمىكنم ، و اگر مرا بخواند اجابتش نخواهم كرد ، و اگر به من اميدوار شد نوميدش مىسازم ، و اين جزاى او از طرف من
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 269
مساهمون: احمد آرام
ص٢٦٩