از آنچه بايد بكنند پيش مىروند ، در صورتى كه امر اينان از آن نظر بى حاصل است كه در هر طرف باد هواى نفس آنان بوزد به همان جا رو مىكنند .
7 - قرارگاه مؤمنان و پايان كار ايشان بهشت است با نهرهاى گوناگون آن كه به ايشان خوشى منظر و نيرو و نشاط و لذت مىبخشد ، و از ميوههاى گوناگون آن بهرهمند مىشوند ، و نيز از نعمتى روحى كه تجسم يافتهء در آمرزش خدا است ، در صورتى كه كافران جز آتش دوزخ و آب جوشانى ندارند كه رودههاى ايشان را پاره پاره مىكند .
8 - و اين همه براى آن است كه كافران گوشهاى خود را در برابر شنيدن حق به كرى واداشتند ، در صورتى كه مؤمنان هدايت پذيرفتند و خدا بر هدايت ايشان افزود ، و به آنان آموخت كه چگونه از آتش جهنم پرهيز كنند .
كافران ايمان نخواهند آورد مگر آن گاه كه ساعتى كه علامتهاى آن آشكار شده است فرا رسد ، در صورتى كه مؤمنان براى يكديگر از خدا آمرزشخواهى مىكنند ، زيرا كه مىدانند معبودى جز خدا وجود ندارند ، و براى گناهان خويش و براى مؤمنين و مؤمنات طلب مغفرت مىكنند .
پس از بيان اين صفات كه ما را از تفاوتهاى ميان مؤمنان و كافران آگاه مىسازد ، سياق متوجه به بيان حال منافقان مىشود و در اين ضمن امثالى از ايشان نيز مىآورد و جنگيدن در راه خدا را محكى براى آزمودن آنان قرار مىدهد ، و در آن هنگام كه مؤمنان حقيقى با بى صبرى چشم به راه اوامر الاهى دارند تا به ميدان جنگ با كافران روانه شوند ، آنان را مىبينيم كه چون سورهء محكمى نازل مىشود كه در آن ذكرى از جنگ آمده ، نگاهى همچون نگاه كسى كه از مرگ ( به سبب ترس و اندوه ) دچار غش شده است پيدا مىكنند ، و بدين گونه جهاد كينههاشان را آشكار مىسازد و بيمارى قلبهاشان هويدا مىشود .
/ 198 براى ايشان بهتر آن بود كه در هنگام تلاش و جهاد به رسول خدا راست مىگفتند ، و در آن هنگام كه سلطه را در اختيار داشتند - كه اين آزمايشگاه ديگرى پس از جهاد براى حقيقت خودشان بود - آنان را مىديدى كه در زمين فساد
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 192
مساهمون: احمد آرام
ص١٩٢