3 - و خدا كسانى را كه ايمان آوردهاند ، اگر به يارى دين او و فرستادهاش برخيزند ، يارى مىدهد و به پيروزى مىرساند ، در صورتى كه كافران گرفتار ترس و شكست و سستى مىشوند ، و كوششهايشان بى حاصل مىماند . مگر از آنچه خدا فرستاده است اكراه نداشتهاند ؟ ! ( پس سستى و هلاك بهرهء ايشان است ) و خدا اعمال ايشان را ( حتى آنها كه صالح مىنمايد ) باطل مىكند ، و حوادث تاريخى گواهى بر اين سنت است . چرا در زمين گردش نمىكنند تا ببينند كه سرانجام كافرانى كه پيش از ايشان بودهاند چگونه بوده است ؛ خدا چنان آنان را هلاك كرد و برانداخت كه هيچ چيز از ايشان بر جاى نماند ، و اين سنّت خدا است كه در پسينيان همچون در پيشينيان ادامه خواهد يافت ، و اينها مثالهايى براى كافران است .
4 - خدا مولاى كسانى است كه ايمان آوردند ( و آنان را با نصرت خود تأييد مىكند و مواظب ايشان است ) و اين كه كافران مولى و دوستى ندارند ( على رغم دوستى با بتان و شريكان خدا كه به چيزى محسوب نمىشوند ) .
5 - كسانى كه ايمان آورده و به انجام دادن اعمال صالح پرداختهاند ، از طريق روشى سالم به طرف هدفهايى عالى در حركتاند ، و به همين جهت خدا آنان را به بهشت مىبرد ، در صورتى كه كافران بدون داشتن هدفى به بهرهمندى از دنيا مشغولاند / 197 و چنان مىخورند كه چارپايان مىخورند ، و آتش جايگاه ايشان است ، بدان سبب كه در دنيا تلاشى براى دور شدن و پرهيز كردن از آن نكردند .
قرآن اساس انديشههاى مبتنى بر قوت ظاهرى را كه كفار در اختيار دارند ، با بيان اين مطلب فرو مىريزد كه : شهرهايى محكمتر از مكه بوده است كه خداوند متعال مردمان آنها را هلاك كرده و هيچ ياورى براى ايشان پيدا نشده است .
6 - مؤمنان بنا بر راهنمايى پروردگارشان حركت مىكنند ، و به هيچ عملى نمىپردازند مگر آن كه حجت و برهان آشكارى از جانب خدا براى انجام دادن آن داشته باشند ، در صورتى كه كافران از هواهاى نفس آراسته شدهء براى ايشان پيروى مىكنند ، و اين دو گروه هرگز نمىتوانند با يكديگر برابر باشند . آنان بر راه آشكارى
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 191
مساهمون: احمد آرام
ص١٩١