موسى و عيسى ابن مريم و پيمان ستديم از ايشان پيمانى بزرگ و استوار » . « 24 » / 188 اين آيه گواه است بر اندازهء آزارى كه چشم به راه اين گروه برگزيده و خالص از پيامبران بوده و از آنان پيمان محكمى گرفت كه ناگزير بايد شكيبايى نشان دهند .
پروردگار ما گفت كه اين پنج رسول پاكيزه صاحبان شريعت بودهاند :
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى
پيدا كرد و نهاد و راه ساخت شما را از دين آنچه كه وصيت كرد خدا به آن نوح را و ( شريعت ساخت ) آنچه پيغام داديم به تو و ( شريعت ساخت ) آنچه وصيت كرديم به آن ابراهيم و موسى و عيسى را » . « 25 » در حديثى از امام صادق - عليه السلام - چنين آمده است : « بزرگان پيامبران و فرستاده شدگان پنج نفرند و آنان صاحبان عزم از رسولانند ، و بر آنها چرخ مىچرخيده است :
نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى
و محمّد » . « 26 » اما سبب ناميده شدن اين پنج تن به اولوا العزم ، در حديثى روايت شدهء از امام صادق - عليه السلام - آمده است كه گفت :
بدان سبب كه نوح با كتاب و شريعت مبعوث شد ، و هر كه پس از نوح آمد به كتاب نوح و شريعت و روش او عمل مىكرد ، تا آن گاه كه ابراهيم با صحيفهها و واگذاشتن شريعت نوح و نه كافر شدن به آن آمد ، پس هر كس پس از ابراهيم آمد با شريعت و صحف ابراهيم و روش او عمل مىكرد تا آن گاه كه موسى تورات و شريعت و برنامهء آن را آورد ، و چنين بود تا مسيح انجيل را آورد و با عزم ترك شريعت موسى و روش عمل او ، پس هر پيامبر كه بعد از مسيح آمد شريعت و برنامهء او را داشت تا آن گاه كه محمّد با قرآن و شريعت و برنامهء آن آمد ، پس حلال
هامش
( 24 ) - الأحزاب / 7 .
( 25 ) - الشورى / 13 .
( 26 ) - تفسير نمونه ، ج 21 ، ص 380 به نقل از الكافى / ج 1 باب طبقات پيامبران و فرستادگان .