و گفتند كه : رسول اللَّه ( ص ) بر آنچه در ملأ اعلى بوده علم داشت ، و به همين سبب خدا به او فرمان داد كه در بيان قرآن شتاب نور زد :
لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ
زبانت را براى شتاب كردن در خواندن آن مجنبان » . « 4 »
إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ
كه ما بيم دهندهايم . » / 17 و بيم دادن هدف قرآن و ديگر رسالتهاى الاهى است ، بدان جهت كه امتها به انحراف از راهنمايى خدا آغاز مىكنند تا سرانجام به كنار درهء مغاكى از آتش و عذاب مىرسند ، پس خدا بيمدهندهاى و كتابى براى رهانيدن آنان مبعوث مىكند .
[ 4 - 5 ] و خدا شب قدر را به دو امر مشرّف گردانيده است :
اولا : به اين كه كتاب كريم خود را كه به وسيلهء آن انسانيت را به مقامى پسنديده رسانيد و شايستهء در آمدن ايشان به بهشت خودش و رضوان و نزديكى از مقام اعلى ساخت .
و شرف هر زمان به حوادث بزرگى است كه در آن اتفاق افتاده است ، و آيا حادثهاى بزرگتر از وحى پروردگار صاحب عزت وجود دارد ؟ ! و آيا شنيدهاى كه چون وحى خداى بزرگ بر آسمانها مىگذشت ، نزديك بود كه از بالا شكافته شوند ؟ ! آيا نخواندهاى كه اگر قرآن بر كوهها نازل شود ، مىشكافند و پاره مىشوند ؟ ! حقا كه اين شب شب مباركى است كه در آسمانها و زمين به مقامى بزرگ و شريف رسيده است ، و ما حق داريم كه با عبادت در چنين شبى به بزرگداشت آنها بپردازيم .
ثانيا : خدا شب قدر را در هر سال شب وحى قرار داده است كه فرشتگان او در هر سال همراه با روح و همراه با امر خدا فرود مىآيند ، و در آن پيامبران و از پس ايشان اوصياى آنان ، وصيى پس از وصى ديگر ، فرستادگان خدا را استقبال مىكنند و آنان براى استقبال كنندگان هر چه را كه براى بندگانش در آن سال مقرر كرده است بيان مىكنند .
هامش
( 4 ) - القيامه / 116 .