خواهد كرد :
فَلَمَّا رَأَوْهُ عارِضاً مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قالُوا هذا عارِضٌ مُمْطِرُنا
و چون آن را ابرى در حال پيش آمدن به درههاى خود ديدند ، گفتند كه اين ابرى است كه به ما باران خواهد داد .
و شايد هدف از دير شدن باران بيم دادن عملى به ايشان بود تا مگر نسبت به پروردگارشان تضرع كنند ، به همان گونه كه قوم فرعون نيز پيش از غرق شدن فرعون و سپاهيانش آياتى را مشاهده كردند كه هدف از آنها بيدار كردن ايشان از خواب غفلتشان بود ، ولى آنان بر كفر خودشان اصرار ورزيدند و اين ندا به آنان رسيد :
بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ
( باران نيست ) بلكه چيزى است كه براى رسيدن آن شتاب مىورزيديد .
يعنى عذاب به صورت :
رِيحٌ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ
بادى و در آن عذابى دردناك .
[ 25 ] و آن بادى رملى و مأمور شدهء از جانب خدا براى هلاك كردن و برانداختن هر چيزى بود كه در نزد قوم عاد وجود داشت ، و در مدتى معين شده ، و بنا بر اين باد تند و سختى نيست كه سريع بگذرد .
تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّها
كه به فرمان پروردگارش همه چيز را ويران و سرنگون مىسازد .
نمودهاى طبيعت با عمل انسان اتصال پيدا مىكند ، تا آن جا كه هيچ پيشامد كوچك يا بزرگى نيست مگر اين كه با آنچه در قلب او مىگذرد ، يا با دستهايش به دست مىآورد ، يا نهفتههاى او به آن آشكار مىشود و ارادهء او مورد آزمايش قرار گيرد ، علاقه و ارتباطى داشته باشد ، پس حتى / 167 امواجى كه كشتيهاى بادبانى را در ميان مىگيرد كه در دريا پيش مىروند ، از آنچه در درون كشتى مىگذرد بى ارتباط نيست . آيا ديدهاى كه در چنين حالتى چگونه پوششهاى شرك از روى چشمهايشان فرو مىافتد و به دعا كردن مىپردازند كه خدا آنان را از اين گرفتارى نجات دهد ، چنان كه پروردگار ما با گفتهء خود اين حالت را چنين