تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
خداست . . . وصلهء رحم زيرا با صلهء رحم ، ثروت افزون و اجل به تأخير مىافتد ، و همچنين صدقهء پنهانى زيرا صدقهء پنهانى گناه را از بين مىبرد و خشم خدا را خاموش مىگرداند ، و نيز كارهاى نيك ، زيرا آنها از مرگ بد و كشته شدن ذليلانه پيش‌گيرى مىنمايند . »

پيشواى صدقه دهندگان :

20 - امام باقر عليه السلام فرمود : « امام زين العابدين عليه السلام در شب تاريك خارج مىشد و انبانى پر از دينار و درهم با خود برمىداشت يا غذا و هيزم با خود حمل مىكرد و هر دربى را مىكوبيد و به هركه خارج مىشد از آن مىداد و موقعى كه چيزى به فقير مىداد ، صورتش را مىپوشانيد تا شناخته نشود و چون حضرت وفات كرد ، مردم متوجّه شدند كه آن شخص على بن الحسين عليه السلام بوده است و چون پيكر حضرت در محلّ غسل گذاشته شد ، به پشتش نگاه كردند ديدند كه از اثر حمل بار براى فقرا و مساكين ، مانند زانوى شتر شده است . و در يكى از روزها در حالى كه ردايى ابريشمين به تن داشت از منزل خارج شد ، سائلى از ردايش گرفت ، پس ردا را براى او گذشت و خود رفت و هميشه در زمستان رداى ابريشمين مىخريد و موقعى كه تابستان فرا مىرسيد ، آن را مىفروخت و قيمتش را صدقه مىداد . . . ( تا آنجا كه فرمود : ) يكصد خانواده از فقراى مدينه را سرپرستى مىكرد و بسيار خوشش مىآمد كه در هنگام تناول غذا ، يتيمان ، نابينايان ، زمين‌گيران و مساكين بيچاره وبىپناه نيز در سفرهء او شركت كنند . او با دست خود به آنان غذا مىداد و براى خانواده‌داران آنان هم غذا
احكام زكات و فقه صدقات (فارسى) — صفحة 140 | السيد محمد تقي المدرسي