11 - اسلام حرمت سه دسته از مردم را سلب كرده و غيبت ايشان را جايز دانسته است . آن سه دسته عبارتنداز :
نخست : رهبران ستمگر ؛ كه مىبايست مردم را از ستم و سوء مديريّت ايشان آگاه ساخت ، تا مسلمانان بتوانند از ايشان خلع يد كنند ، و يا حدّاقل از آسيبهايشان در امان بمانند .
دوّم : گمراهان و گمراه كنندگانى چون احزاب و دستههاى كافر و منافق و دور از دين .
سوم : فاسقانى كه تجاهر به گناه مىكنند .
حضرت امام باقر عليه السلام نيز در روايتى به اين سه دسته اشاره فرموده و گفتهاند :
« ثلاثة ليست لهم حرمة
؛ صاحب هوى مبتدع ، والإمام الجائر ، والفاسق المعلن الفسق » « 1 » .
« سه دستهاند كه حرمتى برايشان تعريف نشده ؛ صاحبان خواستها و هواهاى بدعت آميز ، رهبران جائر و ستمگر ، و فاسقان و گنهكارانى كه گناه و فسق خود را آشكارا انجام مىدهند . »
12 - غيبت ستم ديدگان از كسانى كه ستم روا داشتهاند نيز طبق گفتهء الهى جايز مىباشد . خداوند فرموده :
( لَايُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعاً عَلِيماً ) « 2 » .
« خداوند دوست ندارد كسى با سخنان خود ، بديها ( ى ديگران ) را اظهار
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار ، ح 33 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 148 .