در چهارچوب عقل و وحى از نو تعريف كند ، تا صاحب دلى پيراسته از حبّ دنيا گردد .
2 - بر مؤمنان است كه به مردم محبّت ورزيده و با ايشان دوستى كنند .
3 - هر چيزى كه براى خود دوست داريم بايد براى برادران مؤمن خود نيز دوست بداريم ، و همچنين نبايد نسبت به خيرى كه به برادر مؤمنمان مىرسد حسد ورزيم و همچون كسانى كه هيچ تعلّق خاطرى نسبت به يكديگر ندارند با يكديگر رفتار كنيم .
4 - رابطهء زناشويى مناسب آن رابطهاى است كه بر مبناى دوستى و محبّت استوار شده باشد ، رابطهاى كه در آن هيچيك از دوطرف نسبت به طرف مقابل ، كبر و يا حسد نورزد ، رابطهاى سالم كه بايد در شبكهى روابط ميان تمام مؤمنان نهادينه شود .
5 - دوستى خدا ، پيامبر صلى الله عليه و آله و اهلبيت ايشان عليه السلام از پايههاى دين محسوب مىشود . در واقع اين دوستى همان تولّى مىباشد . از سويى دوستى دشمنان خدا و رسول صلى الله عليه و آله و ناصبين و كسانى كه از اهلبيت عليهم السلام روى برگرداندهاند ، نيز حرام مىباشد . علاوه براين مىبايست از چنين كسانى تبرّى جوييم ، چراكه تبرّى جستن از دشمنان خدا نيز پايهاى از پايههاى دين مىباشد .
6 - بنابراين مىبايست شبكهى روابط اجتماعى انسان بر مبناى خدا باورى و پذيرفتن ولايت خدا و رسول صلى الله عليه و آله و مؤمنان سامان يابد . همچنين نبايد كسى را خود خوانده و بدون اينكه خداوند به پيروى از وى دستور داده ، و او را حجّتى بر مردم قرار داده باشد ، به عنوان محور دوستى ميان مردم و ستون ولايت انتخاب كنيم .
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 365
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٦٥