ولا ينبغي لهم أن يصوموا إلّابإذنه لئلا يحتشمهم فيترك لمكانهم » « 1 » .
« هرگاه مردى وارد شهرى شود ، تا وقتى كه از آن شهر خارج شود مهمان برادران دينى خود در آن شهر مىباشد ، و مهمان اجازه ندارد بدون اذن ميزبان روزه بگيرد ، تا اينكه براى او كارى انجام ندهند ، و سپس او زحمت ايشان را تباه سازد . همچنين ميزبانان نيز نمىتوانند روزه بگيرند مگر به اذن ميهمان ، تا اينكه مهمان شرمسار نشود و ايشان را به حال خود رها سازد و برود . »
ح - همچنين تكريم كردن مهمان و احترام به وى مستحب مىباشد ، از رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه :
« مَن كان يؤمن باللَّه واليوم الآخر فليكرم ضيفه » « 2 » .
« هركس به خدا و روز فرجام ايمان دارد پس بايد مهمان خود را احترام كند . »
از اميرمؤمنان نيز دراين باره نقل شده كه فرمودند :
« أكرم ضيفك وإن كان حقيراً » « 3 » .
« مهمان را تكريم كن هرچند خوار و حقير باشد . »
در واقع از اهلبيت عليهم السلام آموزههاى فراوانى در باب تكريم مهمان و آداب مهماندارى به دست ما رسيده كه اين آموزهها موجب استحكام
هامش
( 1 ) - همان ، باب 31 ، ص 254 ، ح 1 .
( 2 ) - مستدرك الوسائل ، ج 16 ، باب 34 ، ص 259 ، ح 1 .
( 3 ) - همان ، ح 2 .