7 - بايد به اندازه خورد و به اندازه نوشيد ، و در خوردن و آشاميدن اسراف نكرد و از آنچه خوردنش حرام است براى خوردن استفاده نكرد و . . .
8 - انسان بايد حقّ غذا را با انفاق كردن ، بر حسب آنچه خواهد آمد ، ادا كند :
الف - هرفردى ، بايد برنامههاى اقتصادى خود را بر مبناى فراهم آوردن حقوق تهيدستان سامان بخشد . لذا بايد از مصرف شخصى بويژه در تجمّلات و امور مصرفى زايد كاست و بر انفاق به نيازمندان افزود . چهبسا ضايعات نانى كه در يك كشور متوسّط توليد مىشود ، براى سير كردن يك ملّت گرسنه كفايت كند ، و چهبسا آنچه كه ثروتمندان خرج سيگار و يا پيش غذا و يا تنوّع در نوشيدنيها ، مىكنند و يا هزينهاى كه براى آراستن خانهها و يا تعويض بىدليل اتومبيلهاى خود متقبّل مىشوند ، تمام بيكاران كشورشان را صاحب شغل كند .
ب - بايد همواره جوياى حال همسايگان و خويشان و همشهريان باشيم ، تا اگر به گرسنهاى در ميان آنها برخورد كرديم ، بىدرنگ سير كردن وى را در رأس امور قرار دهيم .
ج - دولتها بايد اقتصاد خود را در جهت از ميان بردن فقر و گرسنگى ، كاستن از شكاف طبقاتى بوجود آمده در ميان اقشار جامعه و همبستگى اجتماعى سوق دهند .
د - از آنجا كه انسانها افراد يك خانوادهء بزرگ را تشكيل مىدهند ، و نيز در جهان مناطق مصيبت زدهء فراوانى ، نيازمند كمكهاى غذايى همنوعان
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 227
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٢٢٧