فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغَوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيّاً كَبِيراً ) « 1 » .
« مردان ، سرپرست و نگهبان زنانند ، بخاطر برتريهايى كه خداوند ( از نظر نظام اجتماع ) براى بعضى نسبت به بعضى ديگر قرار داده است ، و بخاطر انفاقهايى كه از اموالشان ( در مورد زنان ) مىكنند . و زنان صالح ، زنانى هستند كه متواضعند ، و در غياب ( همسر خود ، ) اسرار و حقوق او را ، در مقابل حقوقى كه خدا براى آنان قرار داده ، حفظ مىكنند . و ( امّا ) آن دسته از زنان را كه از سركشى و مخالفتشان بيم داريد ، پند و اندرز دهيد ؛ و ( اگر مؤثّر واقع نشده ، ) در بستر از آنها دورى نماييد ؛ و ( اگر هيچ راهى جز شدّت عمل ، براى وادار كردن آنها به انجام وظايفشان نبود ، ) آنها را تنبيه كنيد . و اگر از شما پيروى كردند ، راهى براى تعدّى بر آنها نجوييد . ( بدانيد ) خداوند ، بلند مرتبه و بزرگ است . ( و قدرت او ، بالاترين قدرتهاست . ) »
رهيافت وحى :
براى پايبند ماندن به حقوق ، بايد از صاحبان حقوق محافظت كنيم . از همين رو اگر بگذاريم گرد فراموشى ، محفوظاتمان از كتاب الهى را دربرگيرد ، يا در برابر نگاههاى پنهانى به حريم خانه و خانوادهء خود بىتفاوت باشيم ، نه تنها آنچه را كه پاس داشتش واجب است پاس نداشتهايم ، بلكه تباهش نيز ساختهايم .
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 34 .