« لا يُقاد والد بولده ، ويُقتَل الولد إذا قتل والده عمداً » « 1 » .
« پدرى به واسطهء كشتن فرزندش قصاص نمىشود ، ولى اگر فرزندى پدر خود را عمداً بكشد ، از او قصاص مىشود . »
4 - اسماعيل بن فضل مىگويد : از حضرت ابا عبداللَّه عليه السلام دربارهء خون مجوس و يهود و نصارى پرسيدم كه آيا برايشان و بر قاتلانشان در صورتى كه به مسلمانان خيانت كنند ، و به دشمنى آشكار با مسلمانان بپردازند ، چيزى هست يا نه ؟ آنحضرت فرمودند :
« لا ، إلّاأن يكون متعوّداً لقتلهم »
. « نه ، مگر اينكه به كشتن ايشان عادت كرده باشد »
پس اسماعيل ادامه مىدهد : سپس پرسيدم ايا مسلمان را بواسطه كشتن اهل ذمّه و اهل كتاب بايدكشت ؟ امام عليه السلام فرمودند :
« لا ، إلّاأن يكون معتاداً لذلك لا يدع قتلهم ، فيُقتل وهو صاغر » « 2 » .
« نه مگر اينكه به كشتن ايشان عادت كند و از كشتن ايشان دست بردار نباشد ، كه بايد در حالى كه خوار شده او را كشت . »
هامش
( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 19 ، كتاب القصاص ، ابواب القصاص في النفس ، باب 32 ، ص 77 ، ح 1 .
( 2 ) - همان ، باب 47 ، ص 107 ، و الكافى ، ج 7 ، ص 303 ، باب الرجل يقتل مملوكه .