« كسانى كه به كتاب تمسّك مىكنند و نماز را برپا مىدارند . ما به يقين پاداش مصلحان را ضايع نمىكنيم . »
برپا داشتن نماز از نشانههاى اخلاص در دين است . قرآن كريم مىگويد :
( وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ) « 1 » .
« به آنها دستورى داده نشده بود جز اينكه خدا را بپرستند در حالى كه دين خود را براى او خالص كنند و از شرك به توحيد بازگردند و نماز را برپا دارند و زكات را بدهند . و اين است آيين مستقيم و پايدار . »
همچنين خداوند فرموده است :
( إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي ) « 2 » .
« به يقين من خدا هستم ، معبودى جزمن نيست پس مرا پرستش كن و نماز را براى ياد من برپادار . »
نماز ، ياد خدا
جوهر و حقيقت نماز اين است كه نماز ياد خداوند يكتا ، رمز عبوديت او ، دليل تسليم بودن در مقابل او ، نشانهء ايمان و علامت اخلاص است و از همين رو آنجا كه خداوند فائدهء نماز را بيان فرموده و آن را باز دارنده از بدىها و گناه معرفى كرده ، گفته است : ( . . . وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ . . . ) « 3 » « ياد
هامش
( 1 ) - سورهء بيّنه ، آيهء 5 .
( 2 ) - سورهء طه ، آيهء 14 .
( 3 ) - سورهء عنكبوت ، آيهء 45 .