را با همهء علاقهاى كه به آن دارد به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان انفاق مىكند ، نماز را برپا مىدارد و زكات را مىپردازد . »
پس مطلوب و خواست خداوند ، صرف روبه قبله ايستادن نيست ، بلكه برپا داشتن نماز با شرايط آن است ، و از شرايط آن ، برپا داشتن و اجراى ساير احكام شريعت غرّاى محمّدى است .
برپا داشتن نماز ، نشانهء فروتنان و تسليم شوندگان
اخبات يا تواضع و تسليم ، درجهء بلندى در معراج ايمان است . فروتنان و تسليم شوندگان ، نشانههايى دارند كه بارزترين آنها اين است كه اگر ياد خدا به ميان آيد ، دلهاىشان پر از خوف خدا مىشود ، و همچنين يكى ديگر از نشانههاى آنها ، برپا داشتن نماز است ، آنجا كه خداوند مىفرمايد :
( وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ * الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَالصَّابِرِينَ عَلَى مَا أَصَابَهُمْ وَالْمُقِيمِي الصَّلَاةِ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ) « 1 » .
« و بشارت ده متواضعان و تسليم شوندگان را * همانها كه چون نام خدا برده مىشود ، دلهاىشان پر از خوف مىگردد ؛ و شكيبايان در برابر مصيبتهايى كه به آنان مىرسد ؛ و آنها كه نماز را برپا مىدارند ؛ و از آنچه به آنان روزى دادهايم انفاق مىكنند . »
از آنجا كه نماز ، معراج روح و راه به دست آوردن رضاى خداوند است ، متواضعان و خاشعان و توبهكنندگان و بازگشتكنندگان ، آن را وسيلهء تقرّب به خداوند قرار مىدهند و اين تجارتى است كه شكست و ناكامى ندارد .
خداوند سبحان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء حجّ ، آيات 34 - 35 .