واجباست كه دو شرط موجود باشد :
الف - شبهه در يك دايرهء محدود باشد كه « شبههء محصوره » ناميده مىشود .
ب - اطراف شبهه مورد « ابتلا » و نياز شما باشد . اگر اين دو شرط موجود نباشد اجتناب كردن از اطراف شبهه واجب نيست .
فروع اين مسأله بشرح ذيل بيان مىشود :
1 - بنابر احتياط در صورتى كه شرايط ياد شده وجود نداشته باشد ، مىتوان تنها از بعضى از اطراف شبهه استفاده كرد نه از همهء اطراف .
2 - اگر كسى آبى كه محكوم به پاك بودن و مباح بودن است نيابد ، بايد تيمّم كند و با تيمّم نماز بخواند .
3 - اگر بدانيم كه گوشهء نامعلومى از فرش نجس است بنابر احتياط هر چيزى كه با رطوبت به هر جاى فرش برخورد كند ، بايد تطهير شود و همچنين اگر بدانيم كه يكى از دو ظرف نجس است ، بنابر احوط از هر چيزى كه با يكىاز آندو با رطوبت برخورد كند بايد اجتناب گردد .
4 - اگر در يكى از دو ظرف ، نجاست بيفتد امّا معلوم نباشد كه كدام يك است ، از هيچكدام نبايد وضو گرفته شود بلكه اگر آب ديگر نيابد ، بايد تيمّم كند و اوْلى اين است كه به تبعيّت از حديث منقول ، آب هر دو را بريزد .
همچنين اگر بداند كه يكى از دو ظرف يا يكى از دو مكان ، غصبى يا نجس است ، نبايد از هيچ كدام استفاده كند .
5 - اگر بداند كه آب يكىاز دوظرف ، مضافاست ، بايد با آب هر دوظرف وضوبگيرد و همچنين است اگر بيش از دو ظرف باشد در
احكام مطهرات و نجاسات (فارسى) — صفحة 61
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٦١