احكام
1 - آبى كه انسان با آن وضو مىگيرد و صورت و دستانش را مىشويد ، پاك است و پاك كننده ، هم نجاست را بر طرف مىكند و هم حدث را رفع مىنمايد ، و كسى ديگر مىتواند با آن وضو نمايد .
2 - آبى كه انسان با آن غسل مستحبّى مىكند ، به اجماع فقها ، پاك است و پاك كننده ، هم نجاست را بر طرف مىكند و هم مىتوان با آن وضو و غسل كرد .
3 - آبى كه شخص با آن غسل جنابت و مانند آن از ديگر غسلهاى واجب انجام مىدهد نيز پاك است و پاك كنندهء نجاست ، البتّه به شرطى كه نجاست به آن نرسيده باشد .
4 - آبى كه شخص جنب با آن غسل كرده ، نبايد در وضو و غسل استفاده شود . بلكه بنابر احتياط واجب غُسالهء هر غسل واجب ديگر نيز همين حكم را دارد . امّا اگر او با آبى كه در يك گودال يا حوض ، جمع شده ، غسل كند و آن آب در هنگام غسل دوباره به آن گودال يا حوض بازگردد ، اشكال ندارد و مىتوان از آن براى غسل و وضو استفاده كرد ولى بهتر اين است كه در صورت وجود آب ديگر از آن اجتناب شود .
همچنين اشكال ندارد كه قطرههايى از آبى كه با آن غسل مىكند ، در آبى كه از آن غسل مىنمايد بريزد .