احكام
نجاست هر چيز و پاك شدن آن بعداز نجاست ، و كُرّ بودن و كم شدن از كُرّ و مانند آن تنها با علم و يقين و آنچه به منزلهء علم است مانند اطمينان ، ثابت مىشود .
همچنين با شهادت دو شخص عادل نيز ثابت مىشود و با شهادت يك شخص عادل اگر موجب اطمينان نوعى شود ، بازهم ثابت مىشود و اگر به خاطر شرايط خاصّى اطمينان حاصل نگردد ، نبايد احتياط ترك شود .
همچنين كسى كه چيزى در اختيار او است و عرف ، او را صاحب آن مىداند ، اگر شهادت به آن امور دهد ، ثابت مىشود .
ساير راههاى عقلائى كه عقل به شكهاى مخالف آن ، اعتنا نمىكند مانند : شياع و شهرت مفيد اطمينان ، آثار و علايم برخورد با نجاست ، شهادت اهل خبره كه موجب اطمينان و وثوق مىشود و مانند آنها همگى از شيوههاى عقلائى براى كشف و اثبات حقيقت و از آن جمله طهارت و نجاست مىباشد .
اين مسأله فروعى دارد كه بيان مىشود :
1 - با گمان و تصوّر و وسوسههاى شيطانى ، اگرچه كسى به وسيلهء آنها قطع هم پيدا كند ، نجاست ثابت نمىشود ، زيرا آنها از راههاى عقلائى نيست بلكه از القائات شيطان است و در چنين مواردى احتياط كردن كراهت دارد زيرا شائبهء وسوسههاى شيطانى وجود دارد .