است ، اجتناب از آن به خاطر وجود اثر نجاست در آن لازم است ولى اگر به طور يقين بدانيم كه اثر نجس از بين رفته است ، اجتناب از آن لازم نيست و لذا از شرايط سرايت نجاست ، وجود رطوبت ذكر شده است .
از جهت ديگر خداوند در عالم آفرينش ، نظام خاصّى براى تطهير وضع كرده است ، پس آب خود ، خود را تطهير مىكند . نيز خاك خود ، خود را پاك مىكند ، همچنين خورشيد ، تحوّلات شيميايى و غيره پاك كنندهء چيزهاى ديگر هستند و حتّى به جهت آن نظام الهىاى كه در خلقت نهفته است ، مرور زمان نيز مىتواند به پاك شدن اشيا منجرّ شود . از همين رو است كه قاعدهء عمومى و كلّى در مورد طهارت و نجاست اين است كه : طبيعت پيرامون ما پاك است مگر در صورتى كه علم به ناپاكى آن پيدا شود . مضمون اين قاعده در حديث چنين آمده است :
« كلّ شيْءٍ نَظِيف حَتّى تَعْلَمَ أنَّهُ قذر »
. « هر چيز پاك است تا اينكه علم پيدا كنى كه آن نجس و آلوده است . »
طهارت و پاكى در حديث شريف
دربارهء اهمّيت پاكيزگى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود :
« تنظَّفُوا بِكُلِّ مَا اسْتَطَعْتُمْ ؛ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالى بَنَى الْإِسْلَامَ عَلَى النَّظَافَةِ ، وَلَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا نَظِيفٌ » « 1 »
. « به هر وسيلهاى كه مىتوانيد ، نظافت را رعايت كنيد زيرا خداوند متعال اسلام را بر پايهء نظافت ، بنا كرده است و وارد بهشت نمىشود
هامش
( 1 ) - ميزان الحكمه ، ج 10 ، ص 93 .