2 - هشام بن حكم مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء فقاع ( يعنى آب جو ) پرسيدم . فرمود :
« لا تشربه ، فإنّه خمر مجهول ، فإذا أصاب ثوبك فاغسله » « 1 »
. « از آن ننوش ، زيرا آن شراب مجهول است ، و اگر به لباست برسد ، آن را بشوى . »
3 - امام صادق عليه السلام فرمود :
« لا تصلِّ في بيت فيه خمر ولا مسكر ؛ لأنّ الملائكة لا تدخله ، ولا تصلِّ في ثوب قد أصابه خمر أو مسكر حتّى تغسله » « 2 »
. « در خانهاى كه شراب و چيزى مست كننده در آن وجود دارد نماز نخوان ، زيرا فرشتگان وارد چنين خانهاى نمىشوند ، و در لباسى كه شراب يا چيز مست كننده به آن رسيده باشد نماز نخوان تا آن را بشوئى . »
احكام
هر مستكنندهء مايعى ، نجس است و اجتناب از آن واجب مىباشد چه مشروب الكلى باشد يا نبيذ « 3 » و يا فقّاع « 4 » و چه كم باشد يا زياد . پس اگر قطرهاى از مايعى مست كننده در ظرف آب يا ديگ خورشت بيفتد ، آن را نجس مىگرداند و مطابق آنچه از ادلّه استفاده
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 2 ، باب 38 ، ابواب النجاسات ، حديث 5 .
( 2 ) - همان ، حديث 7 .
( 3 ) - نبيذ : شرابى است كه از انگور يا خرما بدست آمده .
( 4 ) - فقّاع : شرابى است كه از آب جو يا ساير ميوهها تهيّه شده .