احكام
از جملهء اعيان نجس ، مردهء حيوانات ( مردار / ميته ) و مردهء انسان است . منظور از ميته يا مردار ، آن حيوانى است كه به قضاى خود مرده و يا به غير روش مقرّر شرعى ذبح شده باشد .
اين مسأله فروعى دارد كه ذيلًا بيان مىشود :
1 - مردار حيواناتى كه خون جهنده دارد ( يعنى در هنگام قطع كردن عروق و رگهاى آن ، خون آن با فشار جهش مىكند ) نجس است چه حلال گوشت باشد يا حرام گوشت . امّا آن حيوانى كه خون جهنده ندارد مانند سوسك ، مگس ، ملخ ، مورچه و مانند آن ، مردهء آن نجس نيست .
2 - اعضايى كه از بدن حيوان ، قبل يا بعداز مرگ آن جدا شده است ، به حكم مردار مىباشد مثل دنبههاى جدا شدهء گوسفند و اجزاى كوچك و ريز بدن كه در هنگام كندن موى حيوان به آن چسپيده باشد .
3 - ميّت انسان قبلاز غسل دادن او نجس است و همچنين اجزاى جدا شده در حال حيات انسان مثل دست قطع شده يا تكه گوشت جدا شده از او ، بلكه حتّى جوش ، دانه ، بُن موها ، پوستههاى روى زخمها و پينههاى روى زانو ، همهء آنها اگر از زنده يا از ميّت قبلاز غسل دادن كَنده و جدا گردانده شود نجس مىباشد ، امّا اگر جوشها و پوستهها به طور خود به خود از بدن جدا شود و بيفتد پاك است .
4 - آن اجزائى كه روح به آنها ندميده و حسّ عصبى ندارد مانند :