1 - ساختار قراردادها و معاملات از دو مؤلّفهء ايجاب و قبول كه از تراضى بدست آمده توسّط طرفهاى قرارداد حكايت مىكند ، تشكيل مىشود . به جزئيّاتى دراين باره توجّه كنيد :
الف - در ايجاب و قبول هرچه بر عقد قرارداد دلالت كند ، چه از راه سخن باشد و چه از راه فعل و چه از راه نگارش و چه از راه اشاره ، خواه در يك مكالمهء رودررو باشد و خواه به گونهاى ديگر ، كفايت مىكند ، و اجراى عقد فروش ، اجاره ، ازدواج « 1 » ، ضمانت ، حواله ، كفالت و ديگر قراردادهايى از اين دست و ايقاعاتى همچون طلاق و يا وصيّت به صورت تلفنى ، و يا بگونهء ارسال نمابر ، و يا از راه اينترنت و پست الكترونيك ، و يا با استفاده از هر ابزار ديگرى كه مورد اعتماد طرفين باشد ، درست تلقّى مىشود .
ب - در صيغهء قرارداد ، همين كه الفاظ بيان كننده عقد دلالت بر مقصود كنند ، بويژه نزد دو طرف قرارداد دلالت آشكار داشته باشد ، كفايت مىكند .
ج - امضا كردن سند عقد مكتوب توسّط طرفهاى قرارداد ، به جاى تلفّظ واژههاى ايجاب و قبول ، براى انعقاد قرارداد كفايت مىكند .
د - جارى كردن عقد به هريك از زبانهاى دنيا صحيح است و عربى بودن آن در عقد قرارداد شرط نمىباشد .
هامش
( 1 ) - احكام ايجاب و قبول در عقد نكاح و طلاق از آن رو كه در برگيرندهء آثار مهمترى هستند نسبت بهديگر عقود و ايقاعات كمى سختترند ، از همين رو مىبايست به احكام ايجاب و قبول ويژهء ازدواج و طلاق توجّه شود .