است ، و شريعت - در برخى از عقود مانند عقد نكاح - برآن تأكيد فراوان نموده است .
ب - گواه گرفتن در برخى عقود ، چه خداوند به گواه گرفتن در هنگام دَيْنِ ، وصيّت و طلاق دستور مىدهد و نيز در احاديث شريف گواه گرفتن در عقد نكاح مستحبّ شمرده شده است .
ج - ثبت قرارداد ، همچنانكه در باب دَيْن آمده است .
2 - مىتوان با نگاه به آيهء 282 سورهء بقره ، دستهاى از احكام مرتبط با صورت قرارداد را استخراج كرد . البتّه بايد گفت اين احكام تنها به دايرهء قرض و وام محدود نمىشوند ، بلكه مىتوان آنها را به مثابهء احكام ثبت تمام قراردادهايى دانست كه به علّت داشتن زمانبندى معيّن و يا تعدّد طرفهاى قرارداد و همچنين جهت جلوگيرى از سقوط احتمالى در ورطهء اختلاف و درگيرى و يا به سبب پيچيدگى جزئيّات معاوضه و يا امورى از اين دست نيازمند ثبت هستند . اين احكام عبارتاند از :
الف - در صورت مدّت دار بودن قرارداد ، بايد زمان آن را مشخّص نمود .
ب - بهتر آن است كه قرارداد چه كوچك و چه بزرگ ، با جزئيّاتش ثبت شود .
ج - مىبايست در نگارش و ثبت قرارداد امانتدارى رعايت شود .
د - گواه گرفتن بر قرارداد .
ه - مىبايست شرايط صيغهء عقد از جمله ايجاب و قبول و ديگر شرايط
احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — صفحة 92
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٩٢