عليه ، و من لم يتفقّه في دينه ثمّ اتّجر تورّط الشبهات » « 1 » .
« هركس بخواهد كارهاى بازرگانى كند ، پس مىبايست در دين خود تفقّه كند تا آنچه را كه بر او حلال است از آنچه حرام است ، باز شناسد ، و هركس بدون تفقّه در دين به بازرگانى ( و كار اقتصادى ) بپردازد ، در شبههها گرفتار خواهد شد . »
احكام :
1 - دست يازيدن به فعّاليّتهاى اقتصادى و بدست آوردن روزى براى بىنيازى از مردم ، در شريعت اسلامى در زمرهء مستحبّات مؤكّد شمار مىشود . به ويژه اگر با هدف ايجاد گشايش براى خانواده ، و يا انجام مسئوليّتهاى اجتماعىاى چون انفاق در راه خدا و يا اعمال خير صورت گيرد .
2 - انسان نمىتواند به بهانهء زهد ، فعّاليّتهاى اقتصادى را وانهد ، چرا كه آنچه در نزد شريعت پسنديده مىباشد ، وجود توازن ميان شئون مادّى و رويكردهاى اخروى مىباشد . آنگونه كه از احاديث برمىآيد ، فعّاليّتهاى معتدل دنيوى اگر از رهگذر ابزارها و اهدافى مشروع صورت پذيرند خود مقدّماتى براى سعادت در جهان آخرت به شمار مىروند .
3 - گاهى بدست آوردن روزى واجب مىشود ، همچون وقتى كه زندگى فرد و يا افراد تحت تكفّل شرعى فرد ، فلج شود و يا بدست
هامش
( 1 ) - همان ، ابواب التّجارة ، باب 1 ، ص 283 ، ح 4 .