تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
دهيد ، ( و در صورتى كه براستى قدرت پرداخت را ندارد ، ) براى خدا به او ببخشيد بهتر است ، اگر ( منافع اين كار را ) بدانيد * و از روزى بپرهيزيد ( و بترسيد ) كه در آن روز شما را به سوى خدا باز مىگردانند ، سپس به هركس ، آنچه انجام داده ، به طور كامل بازپس داده مىشود ، و به آنها ستم نخواهد شد . ( چون هرچه مىبينند ، نتايج اعمال خودشان است . ) » رهيافت : در واقع خداوند عقد قراردادها را مشروعيّت بخشيد و حدود و قواعدى براى آنها قرارداد تا ابزارى براى برپايى عدل و انصاف و جلوگيرى از ظلم در جامعه باشند . مهمترينِ اين قواعد قاعدهء حرمت ربا مىباشد . در واقع خداوند آشكارا مردم را از ربا خوارى نهى كرده است . چه ، ربا خوارى موجب چند برابر شدن به ناحقّ ثروتها و دست به دست گشتن ثروتها ميان توانگران مىشود . خداوند اضافه بر تحريم قراردادهاى ربوى ، قراردادهاى ديگرى چون معاملات مبتنى بر فريبكارى و زيان رسانى به ديگران و ديگر معاملاتى از اين دست را نيز حرام گردانيده است ، چرا كه اين گونه معاملات با مفهوم برپايى عدل و انصاف كه در واقع اساسىترين خواستهء قراردادها مىباشد ، سازگارى ندارند . به خواست خدا در جاى خود وارد جزئيّات احكام اين معاملات خواهيم شد . در اينجا به برداشت حقايقى چند از آيات ياد شده مىپردازيم : 1 - در آيات يادشده پس از سخن از انفاق بىدرنگ بحث رباخوارى