شهوت از انسان خارج مىشود يا « ودى » كه بعد از ادرارخارج مىشود يا « وذى » كه درهنگام بيمارى و چه بسا بعد از منى بيرون مىشود ، و همچنين خارج شدن خونابه و خون ، وضورا باطل نمىكند مگر اينكه با ادرار ومدفوع مخلوط باشد .
4 - بادى كه از مقعد خارج مىشود ، وضو را باطل مىكند چه همراه با صدا و يا بدون صداباشد ، اما بادى كه از غير مقعد بيرون شود ، وضو را باطل نمىكند .
5 - بادى كه از درون تن نباشد ، همچون چيزى كه « نفخ شيطان » ناميده مىشودوضو را باطل نمىكند .
6 - خواب هم وضو را باطل مىكند ، ومعيار آن غلبه خواب بر اعضاى بدن است . پس اگرقلب مسلط بر اعضا باشد ، خواب تحقق نيافته است ولذا چُرت زدن وسستى بدن ، در صورتىكه عقل انسان همچنان مسلط بر اعضا باقى بماند ، ضررى ندارد و وضو را باطل نمىكند .
7 - فقها گفتهاند : بيهوشى ، مستى ، ديوانگى و هر چيزى كه عقل انسان را زايل كند ، مانندخواب ، حَدَث شمرده مىشود و وضو را باطل مىكند و اين سخن موافق احتياط است ، اما بهتزدگى وحيرت ودهشت وسرگيجى ومشابه آن ، حَدَث و باطل كننده وضو محسوب نمىشود .
8 - استحاضه هم حَدَث و باطل كننده وضو است . زن مستحاضه بايد براى هر نماز وضوبگيرد اگر غسل نكرده باشد ، اما در صورت غسل ، اقوا واجب نبودن وضواست ، اگرچه وضواحوط است .
احكام شك در وضو
شك در طهارت ، احكام ويژهاى دارد كه به حسب حالات مختلف ، تفاوت پيدا مىكندودر سطور ذيل برخى از موارد آن را شرح مىدهيم :
1 - اثبات طهارت يا نقض طهارت ، مانند اثبات هر موضوع عرفى يا شرعى ديگر ، نيازبه دليلى دارد كه علم آور ، يا از نظر مردم موجب اطمينان باشد يا شرع آن را مفيد اطمينان قرارداده باشد همچون : بيّنه وخبر عادل اطمينان آور . و در غير اين حالات ، شك محسوب مىشودواحكام شك بر آن جارى مىگردد .
2 - اگر در اصل وضو شك كند ، او ( مُحدِث ) يعنى بى وضو محسوب مىشود . و اگر بعد از وضو در ايجاد حَدَث و باطل شدن وضو شك كند ، او با وضو مىباشد ، مگر اينكهرطوبت مشكوك ومشابه ادرار در خود مشاهده كند ، وقبلًا هم استبراء نكرده باشد ، در اينصورت مُحدِث و بى وضو حساب مىشود ، و در صورتى كه نداند چه زمان حَدَث از او صادرشده و چه زمان وضو گرفته است ، بايد براى نماز وضو بگيرد .