آنها ، غالباً ، موافق با احتياط است . اين شرايط عبارتند از :
الف - گفتهاند : نبايد خود وضو بذاته حرام باشد ، مانند استفاده از آب غصبى يا مكانغصبىيا ظرف غصبى يا اينكه آب وضو در مكان غصبى ريخته شود . معيار اين شرط اين است كه دراعمال وضو ، به هيچ صورت ، از غصب استفاده نشود .
بنابراين وضو گرفتن در زمين يا منزل يا محلّى را كه رضايت صاحبش را نمىداند باطلدانستهاند . ولى وضو گرفتن را در زمينهاى وسيعى كه سيره وعرف متدينين اجازه گرفتن را دررابطه با اين گونه تصرفات كوچك لازم نمىبيند ، اجازه دادهاند و همچنين وضو گرفتن ازرودخانههاى بزرگى كه در مورد آنها سيره بر عدم لزوم اجازه ، جريان دارد ، جايز وصحيحاست .
و نيز فقها گفتهاند : وضو گرفتن در حال غصب ، در صورتى باطل است كه وضو گيرنده بداندكه غصبى است و بداند كه غصب حرام است ، اما اگر جاهل به غصب باشد و يا غصبى بودن آن را فراموش كرده باشد وضويش باطل نيست . همچنين اگر حرمت غصب را فراموش كرده باشد ويابه اين حكم ، بدون كوتاهى وتقصير و يا حتى با كوتاهى ، جاهل باشد وضويش صحيح است . البته در صورت جهل بر اثر كوتاهى وتقصير احتياط در اعاده است .
ب - فقها وضو گرفتن در ظروف طلا و نقره را مانند غصب دانستهاند ، زيرا استفاده از اينظروف حرام است ، اما مشروط بر اينكه خود وضو گرفتن ، استفاده از اين ظروف شمرده شود .
ج - گفتهاند : بر وضو گيرنده واجب است كه شستن و مسح را به طور مستقيم ، خودشانجام بدهد ، اما اگر شخص ديگر ، دست يا صورت او را بشويد ، اين مخالف دستور خداوند درمورد شستن و مسح بوده و واجب است كه اعاده كند . ولى اگر در آماده كردن آب يا ريختن آن دردستش ، از ديگرى استفاده كند ، اشكال ندارد ، ولى از نظر شرعى مكروه است .
ونيز گفتهاند : در موقع ضرورت جايز است كه ديگرى ، دست و صورت او را بشويد امإ ؛ پپظظاحتياط اين است كه به قدر توان ، مسح را به طور مستقيم خود او انجام دهد اگرچه اقوى عدموجوب است .
آداب وضو
الف - مستحبّات وضو :
1 - مستحب است براى وضوى خود يك مُد آب ، نه كم و نه زياد ، تهيه كند . يك مدّمساوى ( 750 ) گرم است ، زيرا اضافه برآن ، موجب اسراف و زيادهروى در دينمىشود و كمتر از آن هم با اكمال وضو منافات دارد .
2 - مسواك زدن در هر وضو مستحب است وشايسته است پيش از مضمضه كردن انجامشود ،