در صورت ، هنوز باقى باشد ، زيرا در تحقق موالات و پشت سرهم بودن ، شك بوجود آمدهوبايد وضو اعاده شود .
پى در پى بودن در همه حالات شرط است ولذا اگر به طور مثال ، مسح را فراموش كردهباشى و در حين نماز ، يادت بيايد ، پس اگر در صورت يا بقيه اعضا ، رطوبتى مانده باشدوتأخير و فاصله زياد واقع نشود ، واجب است كه مسح كنى و نماز را اعاده نمايى ، و اگر نماز را تمام كرده باشى ، بايد اعاده كنى ، اما اگر رطوبتى باقى نمانده باشد و يا اينكه زياد معطل شوى ، بايد وضو و نماز ، هر دو را اعاده نمايى .
7 - اگر وضو موجب ضرر زياد بر جان باشد ، تيمم واجب مىشود و اگر در اين حالت ، وضو بگيرد بنابر احتياط واجب ، تيمم نيز بر او واجب است .
اما اگر ضرر ، كم و يا اينكه وضو گرفتن ، دشوار ولى قابل تحمل باشد ، اعاده ندارد وتيممهم بر او واجب نيست .
8 - از آنجا كه وضو ، جزء نماز شمرده مىشود زيرا خداوند بندگانش را در هنگام گزاردننماز ، به انجام وضو فرمان داده است ، فقهاى ما همانطورى كه در نماز ، نيت را شرطمىدانند ، در وضو نيز نيّت را شرط مىدانند .
نيّت يعنى حقايقى كه ذيلًا يادآور مىشويم :
الف - انسان در موقع وضو گرفتن ، از آگاهى برخوردار باشد ، و آن را با قصد انجام دهد . پس اگر باران ببارد و بدون قصد وضو ، اعضاى او را تر كند ، وضو محسوب نمىشود .
ب - هدف انسان از وضو گرفتن بايد اجراى امر خداوند باشد و نه سرد شردن بدن يا نظافتوپاكيزگى .
ج - در وضو گرفتن ، قصد اخلاص براى خدا داشته باشد ، اما اگر به منظور ريا يا شهرتوضو بگيرد ، وضوى او باطل است چه تنها قصد ريا داشته باشد و يا هم ريا وهم قصد تقرّب بهخداوند داشته باشد ، و در ريا هم فرقى نيست كه در همه وضو باشد و يا در بعضى از اجزاى آن .
د - معناى ريا اين است كه هدف او نشان دادن به مردم باشد به گونهاى كه اگر اين هدفتحقق نمىيافت ، وضو هم نمىگرفت ولذا تنها خطور يك وسوسه شيطانى در قلب ، عمل رإ ؛ پپظظباطل نمىكند ، و همچنين اگر سرد شدن يا پاكيزگى يا پايين آوردن تب وعطش ، هدف ثانوىبراى او باشد نه اصلى ، به گونهاى كه در اساس ، نيت وضو براى خدا داشته باشد ، وضوى اوباطل نمىشود .
ه - در نيّت ، قصد وجوب يا استحباب ، قصد مباح شدن نماز يا قصد پاك شدن از حَدَثى كه از وى صادر شده ، واجب نيست .
9 - فقهاى بزرگوار ، براى وضو شرايط ديگرى نيز ذكر كردهاند كه بدون شك ، در نظرگرفتن
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٨١